കിഴക്കുനോക്കിയന്ത്രം
'അവന്‍ തീ കണ്ടുപിടിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ എന്തെടുക്കുകയായിരുന്നു' അടുത്തകാലത്ത്‌ ബ്ലോഗുകളില്‍ വായിച്ച ലേഖനങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ശക്തവും കാര്യമാത്രപ്രസക്തവുമായ ഒന്ന്‌. ലോകത്തെവിടെയെങ്കിലും തലക്കെട്ടുകളുടെ ഒരു സൗന്ദര്യമത്സരം നടക്കുകയാണെങ്കില്‍ കിരീടം നേടുക ഈയൊരു തലക്കെട്ടാകും. ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തോട്‌ ഇതെഴുതുന്നയാള്‍ക്ക്‌ യോജിപ്പിന്റെ മേഖലകളേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വിയോജിപ്പിന്റെ മേഖലകളാണെന്ന്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ ലേഖനത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു; പറയാനുള്ളത്‌്‌ വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ പറഞ്ഞതിന്‌. ലേഖനത്തിന്‌ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായതും ചിദ്ദോന്തീപവുമായ തലക്കെട്ടിന്‌, ഉപയോഗിച്ച വളച്ചുകെട്ടില്ലാത്ത ഭാഷയ്‌ക്ക്‌, നിരത്തിയ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ക്ക്‌.
ഉത്തമവിശ്വാസത്തോടുകൂടി ടോട്ടോചാന്‍ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. തന്റെ വിശ്വാസങ്ങള്‍ മതിയായ ഉദാഹരണസഹിതം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ലിംഗവിവേചനത്തിന്റെ ലാവ അനുസ്യൂതം പുറത്തേക്കുവമിപ്പിക്കുന്ന മരണമില്ലാത്ത അഗ്നിപര്‍വതങ്ങളാണ്‌ ഭാഷ എന്ന കാഴ്‌ചപ്പാടാണ്‌ എഴുത്തുകാരന്‌. പ്രത്യേകിച്ച്‌ നമ്മുടെ ഭാഷകള്‍ക്ക്‌. അംഗ്രേസിയ്‌ക്ക്‌ ഈ ദോഷം താരതമ്യേന കുറവാണെന്ന അഭിപ്രായവും ലേഖകനുണ്ട്‌. ഭാഷയില്‍ അനാവശ്യമായി സ്‌ത്രീലിംഗവും പുല്ലിംഗവും രൂപീകരിക്കാന്‍ നടത്തിയ ശ്രമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം തന്നെ തരംകിട്ടുമ്പോള്‍ പെണ്ണിനെ പിന്നില്‍നിന്നും മുന്നില്‍നിന്നും കുത്താനാണ്‌ എന്നൊരഭിപ്രായവും ലേഖകനുണ്ടെന്നുതോന്നുന്നു.
"അദ്ധ്യാപിക എന്നും അദ്ധ്യാപകന്‍ എന്നും നാം പറയും. ആ സമൂഹത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയാന്‍ അദ്ധ്യാപകര്‍ എന്ന വാക്കും ഉപയോഗിക്കാം. പക്ഷേ അദ്ധ്യാപകര്‍ എന്ന വാക്ക്‌ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്‌ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളെയാണ്‌. ബഹുവചനമാണ്‌ എന്നര്‍ത്ഥം. ഈ വിഭാഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാന്‍ ഒരു ഏകവചനമില്ല എന്നതാണ്‌ പ്രശ്‌നം. എന്നാല്‍ ഒരു സമൂഹത്തെ മുഴുവന്‍ പ്രതിനിധീകരിക്കാന്‍ ഏകവചനം ഉപയോഗിക്കാന്‍ നാം വ്യാപൃതരുമാണ്‌".
സംഗതി പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ നൂറുശതമാനം സത്യമാണ്‌ എന്നേ തോന്നൂ. എന്നാല്‍ ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യം എന്തിന്‌ നമ്മള്‍ മറച്ചുപിടിക്കണം? മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ വികാസഘട്ടങ്ങളില്‍ നടന്ന തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായ കണ്ടുപിടുത്തമായിരിക്കണം തീയുടെ കണ്ടുപിടുത്തം. ബോധപൂര്‍വ്വമായുള്ള ഒരു പ്രത്യുത്‌പാദനം മനുഷ്യന് നടത്താതിരുന്നതുപോലെ തന്നെ ബോധപൂര്‍വ്വമല്ലാതെയുള്ള മനുഷ്യന്റെ മറ്റൊരു നിര്‍മ്മിതിയായിരുന്നു ഭാഷയും. മാര്‍ക്‌സ്‌ ചിന്തിച്ചതുപോലെ ഭൗതീകപദാര്‍ത്ഥങ്ങളിന്‍മേലുള്ള മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്‌ ചിന്ത. അതു പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള മാധ്യമമായായിരിക്കണം മനുഷ്യന് ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചത്‌. വിശേഷിച്ച്‌ വല്ലഗുണവും നമുക്ക്‌ കിട്ടുന്നുവെങ്കിലാണല്ലോ നമ്മള്‍ അയല്‍ക്കാരോട്‌ വിവേചനം കാണിക്കേണ്ടത്‌.
അവളില്ലായ്‌കിലോ മേടപോലും കാടാണ്‌ നിശ്ചയം എന്ന്‌ പറഞ്ഞത്‌ പെണ്ണിന്റെ മണോം കൊണോം അറിയാത്ത ഭീഷ്‌മാചാര്യരാണ്‌. ഇനി അതറിയാവുന്ന ആണ്‌, പെണ്ണിനോട്‌ ചരിത്രാതീതകാലം മുതലേ വിവേചനം കാട്ടാന്‍ പുറപ്പെട്ടു എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ വിശ്വസിക്കുക പ്രയാസമായിരിക്കും. കാരണം കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥയില്‍ ആണിനുള്ളതിലും പ്രാധാന്യം പെണ്ണിനുണ്ടായിരിന്നതില്‍ നിന്നുമാണല്ലോ മാട്രിയാര്‍ക്കല്‍ സൊസൈറ്റി ഉണ്ടായത്‌.
പിന്നീടുള്ള വികാസ പരിണാമഘട്ടങ്ങളില്‍ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്‌പിന്‌ ആവശ്യമായ വിധത്തില്‍ തൊഴില്‍ വിഭജനങ്ങള്‍ വന്നു. അപ്പോഴും പെണ്ണ്‌ കുടുംബകേന്ദ്രീകൃത വ്യവസ്ഥയുടെ അച്ചുതണ്ടായി നിലകൊണ്ടു. കാലം കുറേ മുന്നോട്ടുപോയപ്പോള്‍ നൂറുകണക്കിന്‌ ആണുങ്ങള്‍ അദ്ധ്യാപകരായപ്പോള്‍ ഡസന്‍കണക്കിന്‌ പെണ്ണുങ്ങളും അദ്ധ്യാപകരായി. സ്വാഭാവികമായും ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ പേരില്‍ അറിയപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ അംഗ്രേസിമീഡിയം സ്‌കൂളുകളില്‍ വനിതാ അദ്ധ്യാപകനെ (വിവേചനമില്ലാതെ) മിസ്‌ എന്ന്‌ സംബോധന സായിപ്പ്‌ എടുത്തത്‌ മനുസ്‌മൃതിയില്‍ മുങ്ങിത്തപ്പിയിട്ടാണോ? അങ്ങിനെ മൊത്തത്തിലെടുത്തുനോക്കിയാല്‍ അവന്‍ എന്ന്‌ ആണിനെ വിളിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ എന്ന്‌ പെണ്ണിനെ വിളിക്കുന്നത്‌ വിവേചനമല്ലേ?
പ്രശ്‌നം നമ്മളുടെ നോട്ടത്തിന്റേതാണ്‌. ഈയുള്ളവന്‍ ജോലിചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനത്തില്‍ ഒരു പ്രോഗ്രാമിനുള്ള ക്ഷണം ഈമെയിലായി അയച്ചു. ഇംഗ്ലീഷിലായുരുന്നു മെയില്‍ സംബോധന സര്‍ എന്നും. ഉടന്‍ വന്നൂ ഒരു പ്രതിഷേധം. വനിതകളെ അവഗണിച്ചു. ക്ഷണം അയച്ചയാള്‍ യാതൊരു വിവേചനവും കാണിക്കുന്നയാളെല്ലന്നത്‌ ഭുമി സൂര്യനെചുറ്റുന്നു എന്നതുപോലൊരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. ഇവിടെ സത്യത്തില്‍ വിവേചനം ആരാണ്‌ കാട്ടിയത്‌. സര്‍ എന്ന വിളിയിലൂടെ തനിക്ക്‌ തുല്യനായി അയാള്‍ അവളെ കണ്ടു എന്നു പോസിറ്റീവായി കണ്ടില്ല. കൂടാതെ, താന്‍ പൊതിഞ്ഞുവച്ചതെന്തോ അതിനെപ്പറ്റി ഓരോ നിമിഷവും അവന്‍ ബോധവാനായിരുന്നില്ലെന്ന നെഗറ്റീവ്‌ വെളിപാടും കൂടിയല്ലേ ആ പ്രതിഷേധം ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍.
സകല കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുടെയും പിതാവ്‌ ആവശ്യമാണ്‌. ഭാഷയിലെ വാക്കുകളുടെയും. ഒരുകാലത്ത്‌ ചെയര്‍മാന്‍ എന്നപദം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്ന്‌ ഡിക്ഷ്‌ണറി തപ്പിയാല്‍ ചെയര്‍വുമണ്‍, ചെയര്‍പേഴ്‌സണ്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പദങ്ങളും കൂടിയുണ്ട്‌. ലോകത്തൊരു പെണ്ണും ഒരു സാധനത്തെയും ചെയറുചെയ്യാത്തപ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും ചെയര്‍മാന്‍ എന്നത്‌ കുത്തകപദമായി വാണു. വിപണിയില്‍ മത്സരം വന്നു. പുതിയ പദം വന്നൂ.
ആദ്യം മാറേണ്ടത്‌ മഞ്ഞപ്പിത്തക്കാരന്റെ കണ്ണാണ്‌. ഒരു പത്രത്തിലും ആരും തന്നെ ബോധപൂര്‍വ്വം പെണ്ണിനെ താഴ്‌ത്തിക്കെട്ടണം എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടുകൂടിയല്ല വാക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കുന്നത്‌. ഇന്നലെ ചെയ്‌തോരബദ്ധം മൂഡര്‍ക്ക്‌ ഇന്നിന്റെ യാചാരമാവുന്നതാണ്‌. അത്‌ ബോധപൂര്‍വ്വമല്ല.
ഇനി ഉര്‍വ്വശിയുടെ മുത്തച്ഛന്‍ മരിച്ചു എന്നു പത്രത്തില്‍ വന്നാല്‍ അതില്‍ ആരും ലിംഗവിവേചനം കാണാത്തതിന്റെ ഗുട്ടന്‍സാണ്‌ പിടികിട്ടാത്തത്‌. നേരത്തേ പറഞ്ഞ അതേ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച്‌ വാക്കുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുമകളാണ്‌ ഉര്‍വ്വശി എന്നല്ലേ എഴുതേണ്ടത്‌. (ഇത്‌ വായിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ പ്രശസ്‌തയായതുകൊണ്ടല്ലേ അങ്ങിനെ വന്നത്‌ എന്നൊരു കമന്റ്‌ കൂടെക്കിടന്ന കൂട്ടുകാരിയുടേതായി വന്നു. അതുതന്നെയാണ്‌ പ്രശ്‌നം എന്നുമറുപടിയും പറഞ്ഞു. വ്യക്തിത്വവികസനം നടന്നാല്‍ തീരുന്ന പ്രശ്‌നമാണ്‌ വിവേചനം)
വിവാഹം കഴിയുന്നതോടുകൂടി തന്റെ പേരിന്റെ കൂടെ ഭര്‍ത്താവിന്റേതുകൂട്ടിക്കെട്ടി തന്റെ വ്യക്തിത്വം സ്വയം കുഴിച്ചുമൂടുന്നതില്‍ ആണിന്‌ എന്തു പങ്കാണുള്ളത്‌? ഹിലാരി ക്ലിന്റണ്‍ എന്നും വിന്നി മണ്ടേല, ദി എസ്‌ട്രേഞ്ച്‌ഡ്‌ വൈഫ്‌ ഓഫ്‌ നെല്‍സണ്‍ മണ്ടേല എന്നും സായിപ്പിന്റെ പത്രങ്ങള്‍ എഴുതിവിടുന്നതും മനുസ്‌മൃതി കലക്കിക്കുടിച്ചിട്ടാണോ? രണ്ടുകാലിലും മന്തുള്ളവന്‍ ഒറ്റക്കാലിലുള്ളവനെ തമാശയാക്കലാണ്‌ സായിപ്പാണ്‌ ഭേദം എന്നുപറയുമ്പോള്‍ സംഭവിക്കുന്നത്‌.
അതുകൊണ്ട്‌ ഭാഷയിലെ ലിംഗവിവേചനം ബോധപൂര്‍വ്വമല്ല, പുഴയിലെ അടിത്തട്ടിലെ കല്ലുകള്‍ക്ക്‌ ശക്തമായ ഒഴുക്ക്‌ ഒരു രൂപം കൊടുക്കുന്നതുപോലെ. ബോധപൂര്‍വ്വമായി കല്ല്‌ ഒരു രൂപം കൈവരിക്കാന്‍ കുറെ ഒഴുക്കിനെ പ്രതിരോധിച്ചു നില്‌ക്കുകയും പിന്നെ ഒഴുക്കിനൊപ്പം ഉരുളുകയും ചെയ്യുകയല്ലല്ലോ ചെയ്യുന്നത്‌ അതുപോലെ.
മനുഷ്യന് എന്ന ലൈംഗീക ജീവി - പപ്പൂസ്
ചിന്തിക്കുന്ന ജീവി എന്നുപറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതെത്രത്തോളം ശരിയാണെന്ന്‌ അറിയില്ല. സാമൂഹികജീവി എന്നതും ഭാഗികമായി മാത്രം ശരിയാണ്‌. ആന കുറച്ചുകൂടി മെച്ചപ്പെട്ട സാമൂഹികജീവിയാണെന്നു തോന്നുന്നു. എന്നാലും ചിരിക്കുന്ന ജീവി, ചതിക്കുന്ന ജീവി എന്ന പ്രയോഗങ്ങളെല്ലാം മനുഷ്യനുമാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്‌. പിന്നെയൊരു വ്യത്യാസം ലൈംഗീകതയിലാണ്‌. മറ്റുജീവികളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്‌തമായി മനുഷ്യന് ഒരു ലൈംഗീകജീവി കൂടിയാണ്‌. മറ്റു മൃഗങ്ങളില്‍ (ഹോമോസെക്‌സ്വാലിറ്റിയും സെയ്‌ഫ്‌ സെക്‌സും പ്രാക്ടീസുചെയ്യുന്ന കടല്‍കുതിരപോലുള്ള മനുഷ്യരെ മാറ്റിനിര്‍ത്താം) ലൈംഗീകത പ്രത്യുല്‌പാദനാര്‍ത്ഥം മാത്രമാണെങ്കില്‍ മനുഷ്യന് അത്‌ അതിലുപരിയാണ്‌.
പ്രത്യുല്‌പാദനലക്ഷ്യത്തിലുമുപരിയായ മനുഷ്യന്റെ ലൈംഗീകത തന്നെയാണ്‌ മനുഷ്യനെ ഒരു സാമൂഹിക ജീവിയാക്കുന്നതും, സ്വയം നിര്‍മ്മിച്ച വിവാഹമെന്ന ഒരു മതിലിനുള്ളില്‍ വികാരത്തെ തളച്ചിടുവാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നതും.
കൗമാരകാലത്തെ ലൈംഗീകതയെപ്പറ്റി ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു രചനയാണ്‌ പപ്പൂസിന്റേത്‌. ''കൗമാരം ഏറെ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രായമാണ്‌. അച്ഛനമ്മമാരുടേയും ടീച്ചര്‍മാരുടേയും സമൂഹത്തിന്റേയും മുന്‍വിധികളുടെ നടുമുറ്റത്തല്ല കൗമാരരഥത്തിന്റെ പടയോട്ടം. എന്റെ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ലൈംഗീകത മനുഷ്യജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും ആനന്ദത്തോടെ അനുഭവിക്കുന്ന പ്രായം. അറിവില്ലാത്തിടത്താണല്ലോ ആനന്ദം!" ശ്രദ്ധേയമായ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍.
എന്നാല്‍ എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളും ശരിയും സത്യവുമായതുകൊണ്ടല്ല പലപ്പോഴും സമൂഹം അതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നത്‌. പതിമൂന്നാംവയസ്സില്‍ പിതാവാകുക എന്നത്‌ ഒരു ആനക്കാര്യമൊന്നുമല്ല. ഒരു ആണും പെണ്ണും വിചാരിച്ചാല്‍ നടക്കുന്ന സാധാരണസംഗതി. അത്‌ എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാവുന്ന ഒരു സത്യം. ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത ഒരു തെറ്റല്ല പയ്യന്‍ ചെയ്‌തത്‌ എന്നും ഏവര്‍ക്കുമറിയാം.
എന്നാല്‍ അത്‌ സമൂഹജീവിയായ മനുഷ്യന് സ്വയം അടിച്ചേല്‍പിച്ച ചില ബോധങ്ങള്‍ക്കും വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങള്‍ക്കും എതിരാവുമ്പോഴാണല്ലോ നമ്മള്‍ ഒരു കാര്യത്തെ തെറ്റെന്നുവിളിക്കുക. ശരിയും തെററും പലപ്പോഴും ആപേക്ഷികങ്ങളാണ്‌. ഒരു പതിമൂന്നുകാരന്‍ പിതാവായത്‌ ഒരു അപവാദമായി എടുക്കുകയാണ്‌ വേണ്ടത്‌. അതിന്‌ ധീരതയ്‌ക്കുള്ള അവാര്‍ഡൊന്നും തല്ക്കാലം കൊടുക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. ആ കുട്ടികളും അവരുടെ കുട്ടിയും ഇവിടെ വളരട്ടെ. അവര്‍ക്കുകൂടി ഒരിടം വിശാലമായ ഈ ഭൂമിയിലില്ലാതിരിക്കില്ലല്ലോ.
ഇറ്റ്‌സ്‌മൈബ്ലോഗ്‌സ്‌പെയ്‌സ്‌
മദ്രസ്സ അധ്യാപകര്‍ക്ക്‌ പെന്‍ഷന്‍....അതും പാവങ്ങളുടെ നികുതിപ്പണം കൊണ്ട്‌.
കാലികമായ വിഷയം ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളില്‍ അവതരിപ്പിച്ചുപോവുന്നു ദുശ്ശാസനന്‍. പണ്ട്‌ സ്‌കൂളുകളില്‍ അറബിയും ഉറുദുവും ഉള്‍പ്പെടുത്തിയതോടെ വമ്പിച്ച സാമൂഹികവിപ്ലവമാണ്‌ നട (ശേഷം നാട്ടുപച്ച യില്‍ വായിക്കുമല്ലോ)
Showing posts with label ബ്ലോഗ് വിമര്ശനം. Show all posts
Showing posts with label ബ്ലോഗ് വിമര്ശനം. Show all posts
Monday, March 2, 2009
ബ്ലോഗ് വിചാരണ - 9
Monday, February 16, 2009
ബൂലോഗ വിചാരണ - 8
വാക്കുകളിലൂടെയും പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും പൂര്‍ണമായും പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു വികാരം. പ്രണയം അങ്ങിനെയാണ്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതു പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ വാക്കുകളെക്കാളുപരി ബിംബങ്ങള്‍ തേടിപ്പോവേണ്ടിവരും ആളുകള്‍ക്ക്‌. ഭൂകമ്പത്തിന്റെ തീവ്രത അളക്കാന്‍ ശാസ്‌ത്രജ്ഞര്‍ റിക്ടര്‍ സ്‌കെയില്‍ കണ്ടെത്തിയപോലെ നമ്മുടെ ഇതിഹാസകാരന്‍മാരും കാളിദാസാദി കവികളും തീവ്രമായ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴമളന്നത്‌ വിരഹമെന്ന കാലഭൈരവന്റെ മുഴക്കോലുകൊണ്ടാണെന്ന്‌ തോന്നാറുണ്ട്‌ പലപ്പോഴും. ആമുഖമായി ഇത്രമാത്രം പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ പ്രണയം വിഷയമാക്കപ്പെട്ട ചില പോസ്‌റ്റുകളിലേക്ക്‌.
മെഴുകുതിരിവെട്ടത്തെ പ്രണയിച്ച മഴപാറ്റ
ചുറ്റുമുള്ള പ്രണയജീവിതത്തില്‍ നിന്നും ചിന്തിയെടുത്ത ഒരേട്‌ എന്ന്‌ തോന്നിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ കൂടി പ്രശാന്ത്‌ ആര്‌ കൃഷ്‌ണയുടെ കഥയെന്ന്‌ പറയാനാണ്‌ ഇതെഴുതുന്നവനിഷ്ടം. 'ന്റെ കരളിലൊരു വേദന'യായിരുന്ന എഴുത്തിലെ സുല്‍ത്താന്റെ പ്രണയം ആധുനീകോത്തര കാലത്തില്‍ 'മറ്റൊരിടത്തുള്ള വേറെന്തെങ്കിലു'മാവുമ്പോള്‍ അത്‌ മാംസനിബന്ധമാവുന്നു. പ്രണയത്തിന്റേയും കാമത്തിന്റേയും അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ അത്രകണ്ട്‌ നേര്‍ത്തതാവുമ്പോള്‍ പ്രണയകാലം പലപ്പോഴും ആ നൂല്‍പാലത്തിലൂടെയുള്ള ഒരഭ്യാസമാവുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെ വെട്ടത്തില്‍ നിന്നും പറന്നുയര്‍ന്ന്‌ കാമത്തിന്റെ തീനാളത്തിലേക്ക ക്രാഷ്‌ലാന്റിംഗ്‌ നടത്തുന്ന മഴപാറ്റകളായി പ്രണയിനികള്‍ പലപ്പോഴും ഒടുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രീമെറിറ്റല്‍ സെക്‌സ്‌ ഒരു തെറ്റാണോ എന്നാരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍ തെറ്റല്ലെന്നുതന്നെയാണ്‌ ഈയുള്ളവന്റെയും അഭിപ്രായം. ആത്മഹത്യയിലേക്ക്‌ നയിക്കുന്ന പിന്നീടുള്ള പശ്ചാത്താപമാണ്‌ ഭീകരമായ തെറ്റ്‌. ആണ്‌ കാമത്തിനുവേണ്ടി പ്രണയം വില്‌ക്കുമ്പോള്‍ പെണ്ണു പ്രണയത്തിനുവേണ്ടി കാമം വാങ്ങുന്നു. ഈ ബാര്‍ട്ടര്‍ സമ്പ്രദായത്തില്‍ കൈവന്ന പ്രണയം പൊള്ളയാണെന്ന്‌ മനസ്സിലാവുമ്പോള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രണയത്തിന്‌ പകരം വെയ്‌ക്കാന്‍ കരുതിവെച്ചതെന്തോ അത്‌ പോയി എന്ന നഷ്ടബോധത്തിനുമുന്നില്‍ പകച്ചുപോവുന്ന പാവങ്ങള്‍ പരിഹാരമായി ജീവിതമവസാനിപ്പിക്കുന്നു. എത്രയെത്ര പ്രിയമാര്‍ നമുക്കുചുറ്റും? അമ്പലപ്പുഴയിലെ മഴപാറ്റകളുടെ ചിതയിലെ പുകയൊടുങ്ങാന്‍ സമയമായെന്നു തോന്നുന്നില്ല. എവിടെയാണ്‌ നമുക്കു പിഴയ്‌ക്കുന്നത്‌? വെര്‍ജിന്‍ എന്ന പദത്തിന്‌ മാര്‍ക്കറ്റ്‌ വാല്യൂ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണല്ലോ വെര്‍ജിന്‍ കോക്കനട്ട്‌ ഓയില്‍ ഉണ്ടായതും നന്നായി വിറ്റുപോവുന്നതും.
കന്യകാത്വം കരുതിവെയ്‌ക്കാനുള്ളതല്ല, ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണെന്ന കാഴ്‌ചപ്പാടിന്‌ തളിരിടുമ്പോഴും നമ്മുടെ വേരുകള്‍ തലമുറയായി പകര്‍ന്നുകിട്ടിയ ലൈംഗീകസദാചാര ബോധത്തില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തിമാറ്റാനാവാതെ നില്‍ക്കുന്നുവെന്നുവേണം കരുതാന്‍. മറ്റൊരു വികാരത്തിനുമില്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേകത ഇവിടെയുണ്ട്‌. വിചാരം വികാരത്തിനുമുന്നില്‍ സദാ അടിയറവുപറയുന്ന ഒരു ഗോദയാണ്‌ സെക്‌സ്‌. അല്ലാത്ത അവസരത്തിലാണ്‌ ആളുകള്‍ വിവേകാനന്ദന്‍മാരും നിവേദിതമാരും ഒക്കെയായി വാനോളം ഉയരുകയും കോട്ടൂരച്ചന്‍മാരും സോഫിമാരുമായി പാതാളത്തോളം താഴുകയും ചെയ്യുക. വികാരം മുയലിനേപ്പോലെ ചാടിച്ചാടിയും വിവേകം ആമയെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞുമാണ്‌ സഞ്ചരിക്കുക എന്നെഴുതിയത്‌ ഉറൂബാണെന്നാണ്‌ ഓര്‍മ്മ.
ഒരു ദുരന്തപര്യവസായിയായ വണ്‍വേ പ്രണയം വായനക്കാരെ പിടിച്ചുലയ്‌ക്കുന്ന രീതിയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നൂ പ്രശാന്ത്‌. എഴുത്തിന്റെ ശൈലി, പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഷ എല്ലാംകൂടിച്ചേരുമ്പോള്‍ ദുരന്തത്തിന്റെ ആഴം കൂടിവരുന്നു. ആഘാതവും.
പ്രണയം പലതരം
സൂര്യഗായത്രിയുടെ പോസ്‌റ്റ്‌ പ്രണയത്തിന്റെ പ്രയാണത്തെക്കുറിച്ച്‌ വാചാലമാവുന്നു. രസകരമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ പ്രണയത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികളും രൂപഭേദങ്ങളും അനാവരണം ചെയ്യുന്നു.
"മഴയായ്‌ പ്രണയം പൊഴിഞ്ഞീടുകില്‍
ആ മഴയില്‍ നനയാന്‍ മടിക്കില്ല ഞാന്‍"
എന്ന കൗമാരപ്രണയ സങ്കല്‍പത്തില്‍ നിന്നും 'സൂ' സൂം ചെയ്‌തെടുത്ത ചിന്തകള്‍
'കാലനായ്‌ പ്രണയം വന്നീടുകില്‍
മരണത്തെ പുല്‍കാന്‍ മടിക്കില്ല ഞാന്‍'
എന്ന തീവ്രപ്രണയത്തിന്റെ തലത്തിലേക്കുയരുന്നു.
വരികള്‍ അവിടെ വിശ്രമിക്കാതെ പ്രണയത്തിന്റെ നിരര്‍ത്ഥകതയിലേക്ക്‌ വഴിമാറുന്നു.
'സൂവായ്‌ പ്രണയം പിറകെവന്നീടുകില്‍
ഓടിരക്ഷപ്പെടാന്‍ മടിക്കില്ല ഞാന്‍'
നിരര്‍ത്ഥകതയില്‍ നിന്നും പ്രണയം ഒരു തമാശയായി മാറുമ്പോള്‍ അവസാനവരിയിലെത്തി കവി വിശ്രമിക്കുന്നു.
അനിര്‍വചനീയമായ ആനന്ദം നിര്‍വ്വചനങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഒതുങ്ങില്ലല്ലോ. പ്രണയത്തിനും ഒരു നിര്‍വ്വചനമില്ലാത്തത്‌ അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം. ഒരു സിഗരറ്റ്‌ വലിക്കുന്നതിന്റെ സുഖം കടലാസില്‍ പകര്‍ത്തി ലഭ്യമാക്കുക സാദ്ധ്യമല്ലാത്തതുപോലെ. എന്നാല്‍ അങ്ങിനെയൊരു സംഗതി ഉണ്ടുതാനും. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം കെമിസ്‌ട്രി ഓഫ്‌ ലവ്‌ എന്ന്‌ സായിപ്പ്‌ പ്രയോഗിച്ചത്‌. കെമിസ്‌ടിയില്‍ നിന്നും ജന്മം കൊണ്ട്‌ മിസ്‌ട്രിയാണ്‌ മാജിക്‌. പ്രണയം ചിലപ്പോഴെങ്കിലും മിസ്‌ട്രിയും മാജിക്കുമൊക്കയാവുന്നു. നമ്മള്‍ മാന്ത്രികരും. ഇല്ലാത്തത്‌ ഉള്ളതായും ഉള്ളത്‌ ഇല്ലാത്തതായും ആക്കുന്നു. ശൂന്യതയില്‍ നിന്നും പ്രണയം സൃഷ്ടിക്കുകയും, സൃഷ്ടിച്ചതിനെ മുതുകാട്‌ ആനയെയെന്നപോലെ അപ്രത്യക്ഷമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രണയം
അനില്‍ @ ബ്ലോഗ് 'പ്രണയം' എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ തന്നെ ചുറ്റുമുള്ള പ്രണയക്കാഴ്‌ചക്കുള്ളില്‍ നിന്നും തനിക്കുള്ളിലേക്കുതന്നെ എത്തി പരിണയം പ്രണയത്തെ വിഴുങ്ങി എന്നുരേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രണയം കുളിരും പരിണയം ഉഷ്‌ണവും ആവുന്നുവെന്ന നിരീക്ഷണത്തിനൊടുവില്‍ സര്‍വ്വം ശാന്തം എന്നും കുറിക്കുന്നു. ഒരു തലതിരിഞ്ഞ പ്രണയ സങ്കല്‍പമല്ലേ ഇത്‌ എന്നുതോന്നിപ്പോവുന്നു.
ഒന്നാമത്‌ പരിണയം പ്രണയത്തെ എങ്ങിനെയാണ്‌ വിഴുങ്ങുക? പ്രണയത്തിന്റെ അനന്തസാദ്ധ്യതകളിലേക്കുള്ള പ്രയാണമല്ലേ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പരിണയം. പരിണയം പ്രണയത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാവുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്‌. സ്‌പിരിച്ച്വല്‍ ആന്റ്‌ ഫിസിക്കല്‍ കമ്മ്യൂണിക്കേഷന്‍ കൂടുതല്‍ സ്വതന്ത്രമായും സൗകര്യപൂര്‍വമായും തുടരാന്‍ പറ്റിയ ഒരു സ്ഥാപനമല്ലേ വിവാഹം. അപ്പോള്‍ പരിണയം മൈനസ്‌ പ്രണയം സമം ഡിവോഴ്‌സ്‌ എന്നൊരു സൂത്രവാക്യമല്ലേ അനിലേ കിട്ടുന്നത്‌? ഇനി ആ ഡിവേഴ്‌സിനെയാണോ കുളിരില്‍ നിന്നും ഉഷ്‌ണത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണമായി കവി ബിംബവല്‌ക്കരിച്ചത്‌?
ഇനി അതല്ല ഒരു കീറ്റ്‌സിയന്‍ വ്യൂ ആയിരിക്കുമോ? ആന്‍ ഓഡ്‌ ഓണ്‍ എ ഗ്രീഷന്‍ ഏണ്‍ എന്ന വിഖ്യാതമായ കവിതയില്‍ കീറ്റ്‌സ്‌ ഒരു പ്രണയസങ്കല്‌പം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. നിര്‍മലപ്രണയത്തിന്റെ അനശ്വരത കവി കാണുന്നത്‌ ആ പഴയ പാത്രത്തിലെ ഒരു പെയിന്റിംഗിലാണ്‌. ഒരു യുവാവും അയാളുടെ പ്രണയിനിയും. യൂവാവ്‌ പ്രണയിനിയെ ചുംബിക്കാനായുമ്പോഴേക്കും അവള്‍ സലജ്ജം മാറിക്കളയുന്ന നിമിഷങ്ങളുടേതായ ആ അസുലഭമൂഹൂര്‍ത്തം പകര്‍ത്തിയ സുന്ദരചിത്രം. അവരുടെ പ്രണയം അനശ്വരമാണെന്ന്‌ ആ ചിത്രം കവിയെക്കൊണ്ട്‌ പാടിക്കുന്നു. ഒരു ചുടുചൂംബനത്തിന്റെ വിദ്യുത്‌ പ്രവാഹം അനുഭവിക്കാനാവും മുന്നേ ചിത്രത്തിലേക്കാവാഹിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്‌ കവിയുടെ കണ്ണില്‍ അത്‌ അണ്‍സാഷ്യേറ്റഡ്‌ ലവും ആ പ്രണയം ഇറ്റേര്‍ണലുമായി.
ഒരു പ്രണയകഥ
ദി മാന്‍ റ്റു വോക്‌ വിത്ത്‌ വകയായി ഒരു പ്രണയകഥ ബൂലോഗത്തെ പ്രണയാര്‍ദ്രമാക്കുന്നു. മരണത്തിന്‌ കാലന്‍കോഴിയുടെ കൂവല്‍പോലെയാണ്‌ പ്രണയത്തിന്‌ മഴയുടെ മര്‍മരം. പ്രണയിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സില്‍ മോഹങ്ങളുടെ മഴവില്ലുമായെത്തുന്ന പുതുമഴയുടെ സൗന്ദര്യം, പരസ്‌പരം കൈമാറാനുള്ള സന്ദേശം ആ മര്‍മരം തന്നെയാവുമ്പോള്‍, പരസ്‌പരം ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ നടത്തം, ്‌മഴയുടെ മാസ്‌മരീകഭംഗി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കുത്തിയിരിപ്പു സത്യഗ്രഹം..... ഈ പ്രണയകഥയില്‍ മഴയ്‌ക്ക്‌ ഒരു സഹനടന്റെ റോളുപോലുമില്ലെങ്കിലും വായിച്ചുതീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മകളില്‍ എവിടെയോ ഒരു മഴ പെയ്‌തുതീര്‍ന്ന പ്രതീതി. പ്രണയത്തിന്റെ കുപ്പിവളക്കിലുക്കം ഒരിക്കലെങ്കിലും കേള്‍ക്കാത്തവരായി ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ ആവോ?
എഴുത്തുകാരന്റെ വാക്കുകള്‍ ഓരോന്നും വാചകങ്ങളായി ആത്മഹത്യചെയ്യാതെ ഗതകാല പ്രണയസ്‌മരണകളിലേക്കുള്ള വാതായനങ്ങളായി വായനക്കാര്‍ക്കുമുന്നില്‍ തുറക്കപ്പെടുന്നു. ചൈനയിലെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു ഭാഷയുള്ളതുപോലെ പ്രണയത്തിന്‌ അതിന്റേതായ ഒരു ഭാഷയുണ്ട്‌. ആ ഭാഷയിലെ മാന്ത്രികനാണ്‌ ദി മാന്‍ റ്റു വോക്‌്‌ വിത്ത്‌. മുറിഞ്ഞുമുറിഞ്ഞു വീഴുന്ന വാക്കുകള്‍കൊണ്ട്‌ ഒരു പ്രണയശില്‌പം തീര്‍ത്ത ആ കരവിരുത്‌ ശ്രദ്ധേയം.
'ഞാന്‍ ... അത്‌ എന്നേ തന്നുകഴിഞ്ഞു'
'ആ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ നേരെ നടക്കുമ്പോള്‍ ... ഈ ലോകം നമ്മുടേത്‌ മാത്രമായി തോന്നി'
'വര്‍ണം വിതറിയ വസന്തദിനങ്ങളില്‍ നീ മനസ്സില്‍ ഒരു പൂക്കളമായി'
വിരസമായ ഗദ്യത്തിന്റെ ഭാഷ എവിടെയുമില്ലാതെ അടിമുടി ജീവന്‍ തുടിക്കുന്ന വാക്കുകളില്‍ അതിമനോഹരമായി കോറിയിട്ട പ്രണയത്തിന്റ ഒരു വാങ്‌മയചിത്രം. ഹൃദയമുള്ളവര്‍ക്കേ പ്രേമിക്കാന്‍ കഴിയൂ. പറഞ്ഞതില്‍ പാതിയും പതിരാവാതേ പോകുവാന്‍ വാക്കുകള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും ഒഴുകിവരേണ്ടതുണ്ട്‌. നല്ല എഴുത്ത്‌. ഇപ്പോള്‍ കാതിലേക്ക്‌ ഒഴുകിയെത്തുന്ന ഉമ്പായിയുടെ ഗസലുപോലെ 'പ്രണയസാന്ദ്രമീ' പ്രണയകഥ. ശേഷം നാട്ടുപച്ചയില്‍ വായിക്കുമല്ലോ
മെഴുകുതിരിവെട്ടത്തെ പ്രണയിച്ച മഴപാറ്റ
ചുറ്റുമുള്ള പ്രണയജീവിതത്തില്‍ നിന്നും ചിന്തിയെടുത്ത ഒരേട്‌ എന്ന്‌ തോന്നിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ കൂടി പ്രശാന്ത്‌ ആര്‌ കൃഷ്‌ണയുടെ കഥയെന്ന്‌ പറയാനാണ്‌ ഇതെഴുതുന്നവനിഷ്ടം. 'ന്റെ കരളിലൊരു വേദന'യായിരുന്ന എഴുത്തിലെ സുല്‍ത്താന്റെ പ്രണയം ആധുനീകോത്തര കാലത്തില്‍ 'മറ്റൊരിടത്തുള്ള വേറെന്തെങ്കിലു'മാവുമ്പോള്‍ അത്‌ മാംസനിബന്ധമാവുന്നു. പ്രണയത്തിന്റേയും കാമത്തിന്റേയും അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ അത്രകണ്ട്‌ നേര്‍ത്തതാവുമ്പോള്‍ പ്രണയകാലം പലപ്പോഴും ആ നൂല്‍പാലത്തിലൂടെയുള്ള ഒരഭ്യാസമാവുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെ വെട്ടത്തില്‍ നിന്നും പറന്നുയര്‍ന്ന്‌ കാമത്തിന്റെ തീനാളത്തിലേക്ക ക്രാഷ്‌ലാന്റിംഗ്‌ നടത്തുന്ന മഴപാറ്റകളായി പ്രണയിനികള്‍ പലപ്പോഴും ഒടുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രീമെറിറ്റല്‍ സെക്‌സ്‌ ഒരു തെറ്റാണോ എന്നാരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍ തെറ്റല്ലെന്നുതന്നെയാണ്‌ ഈയുള്ളവന്റെയും അഭിപ്രായം. ആത്മഹത്യയിലേക്ക്‌ നയിക്കുന്ന പിന്നീടുള്ള പശ്ചാത്താപമാണ്‌ ഭീകരമായ തെറ്റ്‌. ആണ്‌ കാമത്തിനുവേണ്ടി പ്രണയം വില്‌ക്കുമ്പോള്‍ പെണ്ണു പ്രണയത്തിനുവേണ്ടി കാമം വാങ്ങുന്നു. ഈ ബാര്‍ട്ടര്‍ സമ്പ്രദായത്തില്‍ കൈവന്ന പ്രണയം പൊള്ളയാണെന്ന്‌ മനസ്സിലാവുമ്പോള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രണയത്തിന്‌ പകരം വെയ്‌ക്കാന്‍ കരുതിവെച്ചതെന്തോ അത്‌ പോയി എന്ന നഷ്ടബോധത്തിനുമുന്നില്‍ പകച്ചുപോവുന്ന പാവങ്ങള്‍ പരിഹാരമായി ജീവിതമവസാനിപ്പിക്കുന്നു. എത്രയെത്ര പ്രിയമാര്‍ നമുക്കുചുറ്റും? അമ്പലപ്പുഴയിലെ മഴപാറ്റകളുടെ ചിതയിലെ പുകയൊടുങ്ങാന്‍ സമയമായെന്നു തോന്നുന്നില്ല. എവിടെയാണ്‌ നമുക്കു പിഴയ്‌ക്കുന്നത്‌? വെര്‍ജിന്‍ എന്ന പദത്തിന്‌ മാര്‍ക്കറ്റ്‌ വാല്യൂ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണല്ലോ വെര്‍ജിന്‍ കോക്കനട്ട്‌ ഓയില്‍ ഉണ്ടായതും നന്നായി വിറ്റുപോവുന്നതും.
കന്യകാത്വം കരുതിവെയ്‌ക്കാനുള്ളതല്ല, ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണെന്ന കാഴ്‌ചപ്പാടിന്‌ തളിരിടുമ്പോഴും നമ്മുടെ വേരുകള്‍ തലമുറയായി പകര്‍ന്നുകിട്ടിയ ലൈംഗീകസദാചാര ബോധത്തില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തിമാറ്റാനാവാതെ നില്‍ക്കുന്നുവെന്നുവേണം കരുതാന്‍. മറ്റൊരു വികാരത്തിനുമില്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേകത ഇവിടെയുണ്ട്‌. വിചാരം വികാരത്തിനുമുന്നില്‍ സദാ അടിയറവുപറയുന്ന ഒരു ഗോദയാണ്‌ സെക്‌സ്‌. അല്ലാത്ത അവസരത്തിലാണ്‌ ആളുകള്‍ വിവേകാനന്ദന്‍മാരും നിവേദിതമാരും ഒക്കെയായി വാനോളം ഉയരുകയും കോട്ടൂരച്ചന്‍മാരും സോഫിമാരുമായി പാതാളത്തോളം താഴുകയും ചെയ്യുക. വികാരം മുയലിനേപ്പോലെ ചാടിച്ചാടിയും വിവേകം ആമയെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞുമാണ്‌ സഞ്ചരിക്കുക എന്നെഴുതിയത്‌ ഉറൂബാണെന്നാണ്‌ ഓര്‍മ്മ.
ഒരു ദുരന്തപര്യവസായിയായ വണ്‍വേ പ്രണയം വായനക്കാരെ പിടിച്ചുലയ്‌ക്കുന്ന രീതിയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നൂ പ്രശാന്ത്‌. എഴുത്തിന്റെ ശൈലി, പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഷ എല്ലാംകൂടിച്ചേരുമ്പോള്‍ ദുരന്തത്തിന്റെ ആഴം കൂടിവരുന്നു. ആഘാതവും.
പ്രണയം പലതരം
സൂര്യഗായത്രിയുടെ പോസ്‌റ്റ്‌ പ്രണയത്തിന്റെ പ്രയാണത്തെക്കുറിച്ച്‌ വാചാലമാവുന്നു. രസകരമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ പ്രണയത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികളും രൂപഭേദങ്ങളും അനാവരണം ചെയ്യുന്നു.
"മഴയായ്‌ പ്രണയം പൊഴിഞ്ഞീടുകില്‍
ആ മഴയില്‍ നനയാന്‍ മടിക്കില്ല ഞാന്‍"
എന്ന കൗമാരപ്രണയ സങ്കല്‍പത്തില്‍ നിന്നും 'സൂ' സൂം ചെയ്‌തെടുത്ത ചിന്തകള്‍
'കാലനായ്‌ പ്രണയം വന്നീടുകില്‍
മരണത്തെ പുല്‍കാന്‍ മടിക്കില്ല ഞാന്‍'
എന്ന തീവ്രപ്രണയത്തിന്റെ തലത്തിലേക്കുയരുന്നു.
വരികള്‍ അവിടെ വിശ്രമിക്കാതെ പ്രണയത്തിന്റെ നിരര്‍ത്ഥകതയിലേക്ക്‌ വഴിമാറുന്നു.
'സൂവായ്‌ പ്രണയം പിറകെവന്നീടുകില്‍
ഓടിരക്ഷപ്പെടാന്‍ മടിക്കില്ല ഞാന്‍'
നിരര്‍ത്ഥകതയില്‍ നിന്നും പ്രണയം ഒരു തമാശയായി മാറുമ്പോള്‍ അവസാനവരിയിലെത്തി കവി വിശ്രമിക്കുന്നു.
അനിര്‍വചനീയമായ ആനന്ദം നിര്‍വ്വചനങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഒതുങ്ങില്ലല്ലോ. പ്രണയത്തിനും ഒരു നിര്‍വ്വചനമില്ലാത്തത്‌ അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം. ഒരു സിഗരറ്റ്‌ വലിക്കുന്നതിന്റെ സുഖം കടലാസില്‍ പകര്‍ത്തി ലഭ്യമാക്കുക സാദ്ധ്യമല്ലാത്തതുപോലെ. എന്നാല്‍ അങ്ങിനെയൊരു സംഗതി ഉണ്ടുതാനും. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം കെമിസ്‌ട്രി ഓഫ്‌ ലവ്‌ എന്ന്‌ സായിപ്പ്‌ പ്രയോഗിച്ചത്‌. കെമിസ്‌ടിയില്‍ നിന്നും ജന്മം കൊണ്ട്‌ മിസ്‌ട്രിയാണ്‌ മാജിക്‌. പ്രണയം ചിലപ്പോഴെങ്കിലും മിസ്‌ട്രിയും മാജിക്കുമൊക്കയാവുന്നു. നമ്മള്‍ മാന്ത്രികരും. ഇല്ലാത്തത്‌ ഉള്ളതായും ഉള്ളത്‌ ഇല്ലാത്തതായും ആക്കുന്നു. ശൂന്യതയില്‍ നിന്നും പ്രണയം സൃഷ്ടിക്കുകയും, സൃഷ്ടിച്ചതിനെ മുതുകാട്‌ ആനയെയെന്നപോലെ അപ്രത്യക്ഷമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രണയം
അനില്‍ @ ബ്ലോഗ് 'പ്രണയം' എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ തന്നെ ചുറ്റുമുള്ള പ്രണയക്കാഴ്‌ചക്കുള്ളില്‍ നിന്നും തനിക്കുള്ളിലേക്കുതന്നെ എത്തി പരിണയം പ്രണയത്തെ വിഴുങ്ങി എന്നുരേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രണയം കുളിരും പരിണയം ഉഷ്‌ണവും ആവുന്നുവെന്ന നിരീക്ഷണത്തിനൊടുവില്‍ സര്‍വ്വം ശാന്തം എന്നും കുറിക്കുന്നു. ഒരു തലതിരിഞ്ഞ പ്രണയ സങ്കല്‍പമല്ലേ ഇത്‌ എന്നുതോന്നിപ്പോവുന്നു.
ഒന്നാമത്‌ പരിണയം പ്രണയത്തെ എങ്ങിനെയാണ്‌ വിഴുങ്ങുക? പ്രണയത്തിന്റെ അനന്തസാദ്ധ്യതകളിലേക്കുള്ള പ്രയാണമല്ലേ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പരിണയം. പരിണയം പ്രണയത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാവുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്‌. സ്‌പിരിച്ച്വല്‍ ആന്റ്‌ ഫിസിക്കല്‍ കമ്മ്യൂണിക്കേഷന്‍ കൂടുതല്‍ സ്വതന്ത്രമായും സൗകര്യപൂര്‍വമായും തുടരാന്‍ പറ്റിയ ഒരു സ്ഥാപനമല്ലേ വിവാഹം. അപ്പോള്‍ പരിണയം മൈനസ്‌ പ്രണയം സമം ഡിവോഴ്‌സ്‌ എന്നൊരു സൂത്രവാക്യമല്ലേ അനിലേ കിട്ടുന്നത്‌? ഇനി ആ ഡിവേഴ്‌സിനെയാണോ കുളിരില്‍ നിന്നും ഉഷ്‌ണത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണമായി കവി ബിംബവല്‌ക്കരിച്ചത്‌?
ഇനി അതല്ല ഒരു കീറ്റ്‌സിയന്‍ വ്യൂ ആയിരിക്കുമോ? ആന്‍ ഓഡ്‌ ഓണ്‍ എ ഗ്രീഷന്‍ ഏണ്‍ എന്ന വിഖ്യാതമായ കവിതയില്‍ കീറ്റ്‌സ്‌ ഒരു പ്രണയസങ്കല്‌പം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. നിര്‍മലപ്രണയത്തിന്റെ അനശ്വരത കവി കാണുന്നത്‌ ആ പഴയ പാത്രത്തിലെ ഒരു പെയിന്റിംഗിലാണ്‌. ഒരു യുവാവും അയാളുടെ പ്രണയിനിയും. യൂവാവ്‌ പ്രണയിനിയെ ചുംബിക്കാനായുമ്പോഴേക്കും അവള്‍ സലജ്ജം മാറിക്കളയുന്ന നിമിഷങ്ങളുടേതായ ആ അസുലഭമൂഹൂര്‍ത്തം പകര്‍ത്തിയ സുന്ദരചിത്രം. അവരുടെ പ്രണയം അനശ്വരമാണെന്ന്‌ ആ ചിത്രം കവിയെക്കൊണ്ട്‌ പാടിക്കുന്നു. ഒരു ചുടുചൂംബനത്തിന്റെ വിദ്യുത്‌ പ്രവാഹം അനുഭവിക്കാനാവും മുന്നേ ചിത്രത്തിലേക്കാവാഹിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്‌ കവിയുടെ കണ്ണില്‍ അത്‌ അണ്‍സാഷ്യേറ്റഡ്‌ ലവും ആ പ്രണയം ഇറ്റേര്‍ണലുമായി.
ഒരു പ്രണയകഥ
ദി മാന്‍ റ്റു വോക്‌ വിത്ത്‌ വകയായി ഒരു പ്രണയകഥ ബൂലോഗത്തെ പ്രണയാര്‍ദ്രമാക്കുന്നു. മരണത്തിന്‌ കാലന്‍കോഴിയുടെ കൂവല്‍പോലെയാണ്‌ പ്രണയത്തിന്‌ മഴയുടെ മര്‍മരം. പ്രണയിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സില്‍ മോഹങ്ങളുടെ മഴവില്ലുമായെത്തുന്ന പുതുമഴയുടെ സൗന്ദര്യം, പരസ്‌പരം കൈമാറാനുള്ള സന്ദേശം ആ മര്‍മരം തന്നെയാവുമ്പോള്‍, പരസ്‌പരം ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ നടത്തം, ്‌മഴയുടെ മാസ്‌മരീകഭംഗി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കുത്തിയിരിപ്പു സത്യഗ്രഹം..... ഈ പ്രണയകഥയില്‍ മഴയ്‌ക്ക്‌ ഒരു സഹനടന്റെ റോളുപോലുമില്ലെങ്കിലും വായിച്ചുതീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മകളില്‍ എവിടെയോ ഒരു മഴ പെയ്‌തുതീര്‍ന്ന പ്രതീതി. പ്രണയത്തിന്റെ കുപ്പിവളക്കിലുക്കം ഒരിക്കലെങ്കിലും കേള്‍ക്കാത്തവരായി ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ ആവോ?
എഴുത്തുകാരന്റെ വാക്കുകള്‍ ഓരോന്നും വാചകങ്ങളായി ആത്മഹത്യചെയ്യാതെ ഗതകാല പ്രണയസ്‌മരണകളിലേക്കുള്ള വാതായനങ്ങളായി വായനക്കാര്‍ക്കുമുന്നില്‍ തുറക്കപ്പെടുന്നു. ചൈനയിലെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു ഭാഷയുള്ളതുപോലെ പ്രണയത്തിന്‌ അതിന്റേതായ ഒരു ഭാഷയുണ്ട്‌. ആ ഭാഷയിലെ മാന്ത്രികനാണ്‌ ദി മാന്‍ റ്റു വോക്‌്‌ വിത്ത്‌. മുറിഞ്ഞുമുറിഞ്ഞു വീഴുന്ന വാക്കുകള്‍കൊണ്ട്‌ ഒരു പ്രണയശില്‌പം തീര്‍ത്ത ആ കരവിരുത്‌ ശ്രദ്ധേയം.
'ഞാന്‍ ... അത്‌ എന്നേ തന്നുകഴിഞ്ഞു'
'ആ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ നേരെ നടക്കുമ്പോള്‍ ... ഈ ലോകം നമ്മുടേത്‌ മാത്രമായി തോന്നി'
'വര്‍ണം വിതറിയ വസന്തദിനങ്ങളില്‍ നീ മനസ്സില്‍ ഒരു പൂക്കളമായി'
വിരസമായ ഗദ്യത്തിന്റെ ഭാഷ എവിടെയുമില്ലാതെ അടിമുടി ജീവന്‍ തുടിക്കുന്ന വാക്കുകളില്‍ അതിമനോഹരമായി കോറിയിട്ട പ്രണയത്തിന്റ ഒരു വാങ്‌മയചിത്രം. ഹൃദയമുള്ളവര്‍ക്കേ പ്രേമിക്കാന്‍ കഴിയൂ. പറഞ്ഞതില്‍ പാതിയും പതിരാവാതേ പോകുവാന്‍ വാക്കുകള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും ഒഴുകിവരേണ്ടതുണ്ട്‌. നല്ല എഴുത്ത്‌. ഇപ്പോള്‍ കാതിലേക്ക്‌ ഒഴുകിയെത്തുന്ന ഉമ്പായിയുടെ ഗസലുപോലെ 'പ്രണയസാന്ദ്രമീ' പ്രണയകഥ. ശേഷം നാട്ടുപച്ചയില്‍ വായിക്കുമല്ലോ
Sunday, January 18, 2009
ബുലോഗവിചാരണ - 6
തൊന്തരവ്‌ / കൃഷ്‌ണതൃഷ്‌ണ കാലം ചെല്ലുമ്പോഴും കാലികമാവുന്ന ചില കൃതികള്‍പോലെ അഭയാകേസ്‌ വിചാരണ പല പുതിയ ചോദ്യങ്ങളും അവയ്‌ക്കുള്ള മറുപടികളുമായി കോടതിമുറികളിലും ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളിലും പത്രത്താളുകളിലും ബ്ലോഗുകളിലുമായി നിറഞ്ഞുനില്‌ക്കുന്നു.'നാണയത്തുട്ടിന്‍ കിലുക്കത്തിലേതൊരുവേണുസംഗീതവും ഗണ്യമല്ലേതുമേ'എന്ന്‌ ചങ്ങമ്പുഴ പാടിയത്‌ സഭയെക്കുറിച്ചല്ലെങ്കിലും ആ വരികള്‍ ഭാഗവതര്‍ക്ക്‌ ജൂബ പോലെ സഭയ്‌ക്ക്‌ അസ്സലായി ചേരുന്ന ഒരു നിലയിലേക്ക്‌ സംഗതികള്‍ എത്തിക്കുന്നതില്‍ അസൂയാവഹമായ വിജയമാണ്‌ അവര്‍ കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. മതത്തിന്റെ പിന്‍ബലമുണ്ടെങ്കില്‍ ബലാല്‍സംഗവും കൊലപാതകവുമെല്ലാം സ്വര്‍ഗകവാടത്തിങ്കലേയ്‌ക്കുള്ള ചുകപ്പുപരവതാനിയായിമാറുമെന്ന്‌ തെളിയിക്കേണ്ട ധാര്‍മ്മികബാദ്ധ്യതയാണ്‌ സഭയില്‍ അര്‍പ്പിതമായിരിക്കുന്നതെന്നാര്‍ക്കെങ്കിലും തോന്നിയെങ്കില്‍ അക്കൂട്ടരുടെ തലയല്ല ബ്രെയിന്‍മാപ്പിങ്ങിന്‌ വിധേയമാക്കേണ്ടത്‌ സഭയുടെ കരളാണ്‌.മാധ്യമങ്ങള്‍ പരിധികളോടെയുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അനുഭവിക്കുമ്പോള്‍ പരിധിയില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്യത്തോടുകൂടി ബ്ലോഗുകള്‍ അഭയാക്കേസ്‌ വിചാരണനടത്തുന്നത്‌ തുടരുന്നു. ശ്രദ്ധേയമായ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍കൊണ്ട്‌ സമ്പന്നമായ പോസ്റ്റുകളാണ്‌ തെക്കേടന്റേതും കൃഷ്‌ണ-തൃഷ്‌ണയുടേതും. ജസ്റ്റിസ്‌ ഹേമയുടെ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ ലക്ഷ്‌മണരേഖകള്‍ തന്നെ മുതുകാട്‌ ആനയെ എന്നപോലെ അപ്രത്യക്ഷമാക്കിയോ എന്ന ചര്‍ച്ച ചൂടുപിടിക്കുകയാണ്‌. സിസ്റ്റര്‍ സെഫിയുടെ കന്യകാത്വപരിശോധന നടത്തിയവര്‍ പിതാക്കന്‍മാരുടെ ലൈഗീംകക്ഷമതയും പരിശോധിക്കുമോ എന്ന ചോദ്യം തെക്കേടന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിധേയമാവുന്നു. തെളിവുനശിപ്പിക്കാന്‍ സഭയും ഒരു സഭയിലുമിരുത്താന്‍ പറ്റാത്തവരും ഏതറ്റംവരെ പോകുമെന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും നല്ലതെളിവായിരുന്നു സെഫിയുടെ കന്യകാത്വ പരിശോധന.കൃഷ്‌ണ-തൃഷ്‌ണയുടെ അരമനവേഴ്‌ചയുടെ ഒരു പഴയ കഥയാവട്ടേ ചരിത്രത്തിന്റെ സ്‌മൃതിപഥങ്ങളിലൂടെ വര്‍ത്തമാനത്തിന്റെ വ്യവഹാരങ്ങളിലേക്ക്‌ നടന്നുകയറുന്നു. തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടവരുമായി ലൈംഗീകബന്ധം പുലര്‍ത്തിയ കുറ്റത്തിന്‌ ഫ്രഞ്ച്‌ കാത്തലിക്‌ പുരോഹിതനായിരുന്ന ഫാദര്‍ അര്‍ബെയ്‌ന്‍ ഗ്രാന്‍ഡിയറെ മര്‍ദ്ദിച്ച്‌ അവശനാക്കി, തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കി അവശേഷിക്കുന്ന ജീവനോടെ തൊണ്ടയില്‍ ശൂലം കയറ്റി അഗ്നികുണ്‌ഠത്തിലേക്കിട്ട്‌ ജീവനോടെ ചുട്ടുകൊന്ന സംഭവം അരങ്ങേറിയത്‌ പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്‌. ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും പാഠം പഠിക്കാത്തവര്‍ വിഡ്ഡികളാണ്‌, അക്കൂട്ടരുടെ തലയില്‍ ചരിത്രം ആവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും എന്നാരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. ഒരിക്കലും ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും പാഠം പഠിക്കാത്ത കൂട്ടരാണ്‌ മതമേധാവികളും ഭീകരന്‍മാരും. വികാരത്തിന്റെ മഹാവിസ്‌ഫോടനം അച്ചടക്കത്തിന്റെ ളോഹച്ചട്ട ഭേദിച്ച്‌ പുറത്തുകടന്ന്‌ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിരുന്നാവുന്ന വര്‍ത്തമാനത്തിലും 'സമയമായില്ലാപോലും/ എന്ന ഉപഗുപ്‌തവചനത്തില്‍ സഭ അടിയുറച്ചുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഭാവി കോട്ടൂരച്ചന്റെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിപ്പട്ടിക അവലോകനം ചെയ്യുകയായിരിക്കും ചരിത്രം ചെയ്യുന്നുണ്ടാവുക. പ്രകാശ്‌ കാര്‍ട്ടൂണ്‍സ്‌ (അതിജീവനസാഹിത്യം) പോയവാരം മാതൃഭൂമി ആഴ്‌ചപ്പതിപ്പിലെ പുനത്തിലിന്റെ കുറിപ്പുകളാണെന്നുതോന്നുന്നു എം.എസ്‌.പ്രകാശിന്റെ വരികള്‍ക്കും വരകള്‍ക്കും വരികള്‍ക്കിടയിലും തെളിയുന്നത്‌. കറവവറ്റിയ മാടാവുമ്പോള്‍ അറവുശാലയിലേക്കുള്ള വഴിയാണ്‌ തെളിയുക. മനുഷ്യരില്‍ ആയൊരു പരീക്ഷണത്തിന്‌ ഇതുവരെ ആരും മുതിര്‍ന്നതായി അറിവില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കറവവറ്റിയാല്‍ പരസ്‌പരം ആദരിച്ച്‌ കാലയാപനം കഴിക്കുകയാണ്‌ പതിവ്‌. അവാര്‍ഡുകളുടെ പെരുമഴക്കാലവും അപ്പോഴാണ്‌ ആരംഭിക്കുക. വിറയ്‌ക്കുന്ന കരങ്ങളിലെ തൂലികത്തുമ്പിലേക്ക്‌ ഭാവനയുടെ ചിറകേറി ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും വാക്കുകള്‍ കടലാസുകളിലേക്ക്‌ ഉതിര്‍ന്നുവീഴുന്നത്‌ പലേ ബ്ലോക്കുകളിലും ചെന്നുപെടുമ്പോള്‍ അനിവാര്യമായി വേണ്ട ബൈപാസുകളാണ്‌ ഇത്തരം കുറിപ്പുകള്‍. ഇന്റന്‍സീവ്‌ കെയര്‍യൂണിറ്റായി പേരുകേട്ട പത്രമുതലാളിമാരും വെന്റിലേറ്ററായി തങ്കപ്പെട്ട എഡിറ്റര്‍മാരുമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ മരണഭയത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. വാളുവച്ച നാളുകളുടെ വീരഗാഥകളും നായാട്ടിന്റെ സചിത്രവിവരണവും കൂടിയുണ്ടെങ്കില്‍ സംഗതി ഭേഷായി. ഒരു നല്ല കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ബൂലോകത്തിന്‌ സമ്മാനിച്ച പ്രകാശിന്‌ അഭിവാദ്യങ്ങള്‍. ആ വരകളും വരികളും ബൂലോകവിചാരണയ്‌ക്ക്‌ പണ്ടും വിധേയമായിട്ടുള്ളത്‌ ഓര്‍മ്മയിലെത്തുന്നു. കുടുതല്‍ നാട്ടുപച്ചയില്‍
Tuesday, December 23, 2008
ബ്ലോഗ് വിചാരണ ൪
തൌര്യത്രികം
എല്ലാ മനുഷ്യരും ജനിക്കുക നട്ടെല്ലോടുകൂടിയാണെങ്കിലും ജീവിക്കുക മിക്കവാറും അതിന്റെ സഹായം ഇല്ലാതെയാണ്‌. സമൂഹത്തിന്റെ നാവും നട്ടെല്ലുമായി നിലകൊള്ളേണ്ട കലാകാരന്‍മാരും സാംസ്‌കാരികനായകരും നെഞ്ചുവിരിച്ച്‌ നിവര്‍ന്നുനിന്ന്‌ നാലുവര്‍ത്തമാനം പറയേണ്ടിടത്ത്‌ മുട്ടുകാലില്‍ അനായാസം ഇഴയുമ്പോള്‍ ഇവറ്റകള്‍ക്ക്‌ വാരിയെല്ലുംകൂടിയില്ലേ എന്നു ചോദിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്‌ സമകാലിക സമൂഹം. കലാകാരന്റെ നട്ടെല്ലും വാഴേങ്കട കുഞ്ചുനായരുടെ കത്തുകളും എന്ന വികടശിരോമണിയുടെ സൃഷ്ടി ഒരു നല്ല വായന പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
അതേ, അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഒരപവാദമായി വാഴേങ്കട കുഞ്ചുനായര്‍ നട്ടെല്ലുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നു. സായിപ്പിനെ കടമെടുത്താല്‍ ഇന്‍ എ ചിന്‍ അപ്പ്‌ ചെസ്റ്റ്‌ ഔട്ട്‌ സ്റ്റൈല്‍.
അവശ്യവസ്‌തുവല്ല, അതൊരലങ്കാരമാണെന്നു തോന്നുമ്പോഴാണ്‌ ആവശ്യം നിറവേറ്റാന്‍ അളുകള്‍ തല്ക്കാലം അതു പണയം വെയ്‌ക്കുക. സ്വര്‍ണം പോലുള്ള വസ്‌തുക്കളാവുമ്പോള്‍ ബാങ്കോ ബ്ലേഡോ ഉണ്ടെങ്കിലേ സംഗതി നടക്കൂ. നട്ടെല്ലാവുമ്പോള്‍ ആയൊരു പ്രശ്‌നമില്ല. എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ആര്‍ക്കു മുന്നിലും പണയം വെയ്‌ക്കാം. മണി പത്തടിക്കട്ടേ ആഫീസു തുറക്കട്ടേ എന്നൊന്നും ആരും പറയുകയില്ല.
തൊഴിലാളികളാവുമ്പോള്‍ നഷ്ടപ്പെടുവാനുള്ളത്‌ കൈവിലങ്ങുകള്‍ മാത്രമാണ്‌. കലാകാരന്‍മാരാവുമ്പോള്‍ നഷ്ടപ്പെടുവാനുള്ളത്‌ നട്ടെല്ലുകള്‍ മാത്രവും. കിട്ടാനുള്ളതാണെങ്കില്‍ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത്‌ അവാര്‍ഡുകളുടെ മായാപ്രപഞ്ചം.
നട്ടെല്ലുണ്ടായിരുന്ന ഒരുപാടുപേരുടെ ഘോഷയാത്രയ്‌ക്ക്‌ നാം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. കഥകളിയില്‍ കുഞ്ചുനായരാണെങ്കില്‍, സാഹിത്യലോകത്ത്‌ എം.പി.നാരായണപ്പിള്ള, സംഗീതത്തില്‍ ഞെരളത്ത്‌ രാമപ്പൊതുവാള്‍, പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ സി.പി. രാമചന്ദ്രന്‍ .......
നട്ടെല്ലില്ലാത്തവര്‍, അല്ല അത്‌ കൈമോശം വന്നുപോയവര്‍, പലിശയും പലിശയുടെ പലിശയുമായപ്പോള്‍ പണയ നട്ടെല്ല്‌ വീണ്ടെടുക്കാന്‍ പറ്റാത്തവര്‍.... അവരോട്‌ നമുക്ക്‌ സഹതപിക്കാം. അബദ്ധത്തില്‍ ഉപമിച്ചുപോയാല്‍ മണ്ണിര മാനനഷ്ടത്തിന്‌ കേസുകൊടുക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട്‌ അവറ്റകളെ ഉപമിക്കാന്‍ ജീവികളില്ലാത്തവരായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ്‌ നല്ലത്‌.
അന്യേന്യം അവാര്‍ഡുകള്‍ തൊടുത്തും കൊടുത്തും വാങ്ങിയും മാനംവിറ്റും ഇല്ലാത്ത മാനത്തിന്‌ മാനനഷ്ടക്കേസുകൊടുത്തും ശിഷ്ടകാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി മാനാപമാനങ്ങളില്ലാത്ത ലോകത്തേക്ക്‌ യാത്രയാവുന്നതുവരെ അവരോട്‌ നാം പൊറുക്കുക. മുണ്ടശ്ശേരിയോടും ജിയോടും പറയേണ്ടത്‌ വളച്ചു കെട്ടില്ലാതെ മുഖത്തുനോക്കി പറഞ്ഞ കുഞ്ചുനായരുടെ സ്‌മരണയ്‌ക്കു മുന്നില്‍ ഒന്നു നട്ടെല്ലു വളയ്‌ക്കട്ടെ.
കുറച്ചുകാലം മുന്നേ തോമസ്‌ ജേക്കബ്‌ മനോരമയിലെഴുതിയ തേവാടി അനുസ്‌മരണം ഓര്‍ത്തുപോകുന്നു. അക്കാലത്ത്‌ 'ടാഗോര്‍' എന്നൊരു മാസിക തേവാടി നടത്തിയിരുന്നു. ആ മാസികയിലേക്ക്‌ മഹാകവി വള്ളത്തോളിന്റെ ഒരു കവിത അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ച്‌ ഒരു കത്തെഴുതി അദ്ദേഹം. സ്വതസ്സിദ്ധമായ വള്ളത്തോള്‍ ശൈലിയില്‍ മറുപടിയെത്തി. വരി ഒന്നുക്ക്‌ 1 (?) രൂപാവച്ച്‌ പ്രതിഫലം തരാമെങ്കില്‍ കവിത വി.പി.പി ആയി അയച്ചുതരാം.
തേവാടി മറുപടിയെഴുതി. സമ്മതം. അയച്ചുതന്ന വരികളില്‍ കവിതയില്ലെങ്കില്‍ ആ വരികള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനായി മാസികയ്‌ക്ക്‌ വാടകയിനത്തില്‍ വരിക്കൊന്നിന്‌ അത്രയും രൂപാ ചോദിച്ചുവെന്നുമാത്രം. അന്ന്‌ മലയാളകവിത എന്നാല്‍ കവിരാജന്‍ വള്ളത്തോള്‍ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കാലത്തായിരുന്നു തേവാടിയുടെ ഈ പ്രതികരണം.
പ്രശസ്‌തവൈദ്യനും കൂടിയായിരുന്നു തേവാടി. റഷ്യയില്‍ നിന്നു മടക്കിയ എ.കെ.ജിയെ ചികിത്സിച്ച്‌ ഭേദപ്പെടുത്തിയത്‌ തേവാടിയെ പ്രശസ്‌തനാക്കി. അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി ലാല്‍ബഹാദൂര്‍ ശാസ്‌ത്രിയെ ചികിത്സിക്കാന്‍ ഡല്‍ഹിയിലേക്ക്‌ ഉടന്‍ പറക്കണം എന്നൊരറിയിപ്പ്‌ കിട്ടി തേവാടിയ്‌ക്ക്‌. ഒപ്പം ടിക്കറ്റുകളും. തേവാടി ഉടനെഴുതി. രോഗം ശാസ്‌‌ത്രിക്കാണെങ്കില്‍ ചികിത്സയ്‌ക്ക്‌ ഇങ്ങോട്ടാണ്‌ വരേണ്ടത്‌. അങ്ങോട്ടുപോയി ചികിത്സിച്ചുകൊടുക്കുന്ന പതിവ്‌ തേവാടിയ്‌ക്കില്ല. സുഹൃത്തായിരുന്ന വെളിയം അത്ര വേണോ ആശാനേ എന്നു ചോദിച്ചിരുന്നുപോലും അന്ന്‌. വേണം എന്നുറച്ചുതന്നെയായിരുന്നു തേവാടിയുടെ മറുപടി.
നിഷേധി
പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഭീകരവാദികളുടെ ഒരു വെടിശബ്ദത്താല്‍ നിശ്ശബ്ദരാക്കപ്പെട്ട 'സിയോണിസ്‌റ്റ്‌ ഭീകരദമ്പതി' കളുടെ കൈക്കുഞ്ഞ്‌ മോഷെ ഒരു നൊമ്പരമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു നിഷേധിയുടെ ബ്ലോഗിലൂടെ. ലോകം മുഴുവന്‍ ജൂതരെ പിന്‍തുടര്‍ന്ന്‌ ആക്രമിക്കുമ്പോഴൂം അവര്‍ക്ക്‌ ആതിഥ്യവും സുരക്ഷിതത്വവും നല്‌കിയ ഇന്ത്യന്‍ മണ്ണില്‍ 'മോഷെ' സംഭവിച്ചിരിക്കുകയാണ്‌.
ഭീകരരാഷ്ട്രം എന്ന്‌ മതേതരരും പവന്‍മാറ്റ്‌ ഭീകരരും നാഴികയ്‌ക്ക്‌ നാല്‌പതുവട്ടം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ സന്തതി മോഷെ സമൂഹമനസാക്ഷിയ്‌ക്കുമുന്നില്‍ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുകയാണ്‌. ആത്മരക്ഷാര്‍ത്ഥം ഇന്ത്യയില്‍ കുടിയേറി ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുത്ത ഇസ്രായേലിന്റെ സന്തതിപരമ്പരകള്‍ മട്ടാഞ്ചേരിയിലെ ജൂതത്തെരുവിലും മറ്റുമായി നൂറ്റാണ്ടുകളായി കഴിയുന്നു. ഇവരിലാരെങ്കിലും ഭീകരരാണെന്ന്‌ പറയാന്‍ ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്കുകൂടി കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. ഇന്ത്യയോട്‌ എന്നും സൗഹാര്‍ദ്ദം പുലര്‍ത്തുന്ന ഇസ്രയേല്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ഏരിയല്‍ ഷാറോണിന്റെ സന്ദര്‍ശനവേളയില്‍ എന്തായിരുന്നു വെടിക്കെട്ടുപരിപാടികള്‍? യഥാര്‍ത്ഥ ഭീകരരാഷ്ട്രമായ പാക്കിസ്ഥാന്‍ പ്രസിഡണ്ട് പര്‍വേശ്‌ മുഷ്‌റഫിനെ നമ്മള്‍ പച്ചപരവതാനി വിരിച്ചാനയിച്ചു. അതിര്‍ത്തിയില്‍ സ്‌നേഹവെടി മുഴങ്ങി. ശവപ്പെട്ടികള്‍ കുന്നിറങ്ങി.
കാറല്‍മാര്‍ക്‌സ്‌ എന്നൊരു ജൂതനെഴുതിയ ഗ്രന്ഥം കക്ഷത്തുവെച്ച്‌ വിപ്ലവകാരികള്‍ ജൂതരെ തെറിവിളിക്കാന്‍ മതേതര ഭീകരന്‍മാരോട്‌ മത്സരിച്ച്‌ വിജയംവരിച്ച കാഴ്‌ചയായിരുന്നു ഷാരോണ്‍ വന്നപ്പോള്‍. മോഷമാര്‍ ഉണ്ടാവാതിരിക്കണമെങ്കില്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഭീകരരെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടിയിട്ടായാലും ശരി ഇന്ത്യയിലെ മുഴുവന്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ സന്തതിപരമ്പരകളും സുരക്ഷിതരായിരിക്കണം. നിഷേധിയുടെ കുറിപ്പുകള്‍ക്ക്‌ നന്ദി. ശേഷം നാട്ടുപച്ചയില്‍ വായിക്കുമല്ലോ
എല്ലാ മനുഷ്യരും ജനിക്കുക നട്ടെല്ലോടുകൂടിയാണെങ്കിലും ജീവിക്കുക മിക്കവാറും അതിന്റെ സഹായം ഇല്ലാതെയാണ്‌. സമൂഹത്തിന്റെ നാവും നട്ടെല്ലുമായി നിലകൊള്ളേണ്ട കലാകാരന്‍മാരും സാംസ്‌കാരികനായകരും നെഞ്ചുവിരിച്ച്‌ നിവര്‍ന്നുനിന്ന്‌ നാലുവര്‍ത്തമാനം പറയേണ്ടിടത്ത്‌ മുട്ടുകാലില്‍ അനായാസം ഇഴയുമ്പോള്‍ ഇവറ്റകള്‍ക്ക്‌ വാരിയെല്ലുംകൂടിയില്ലേ എന്നു ചോദിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്‌ സമകാലിക സമൂഹം. കലാകാരന്റെ നട്ടെല്ലും വാഴേങ്കട കുഞ്ചുനായരുടെ കത്തുകളും എന്ന വികടശിരോമണിയുടെ സൃഷ്ടി ഒരു നല്ല വായന പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
അതേ, അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഒരപവാദമായി വാഴേങ്കട കുഞ്ചുനായര്‍ നട്ടെല്ലുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നു. സായിപ്പിനെ കടമെടുത്താല്‍ ഇന്‍ എ ചിന്‍ അപ്പ്‌ ചെസ്റ്റ്‌ ഔട്ട്‌ സ്റ്റൈല്‍.
അവശ്യവസ്‌തുവല്ല, അതൊരലങ്കാരമാണെന്നു തോന്നുമ്പോഴാണ്‌ ആവശ്യം നിറവേറ്റാന്‍ അളുകള്‍ തല്ക്കാലം അതു പണയം വെയ്‌ക്കുക. സ്വര്‍ണം പോലുള്ള വസ്‌തുക്കളാവുമ്പോള്‍ ബാങ്കോ ബ്ലേഡോ ഉണ്ടെങ്കിലേ സംഗതി നടക്കൂ. നട്ടെല്ലാവുമ്പോള്‍ ആയൊരു പ്രശ്‌നമില്ല. എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ആര്‍ക്കു മുന്നിലും പണയം വെയ്‌ക്കാം. മണി പത്തടിക്കട്ടേ ആഫീസു തുറക്കട്ടേ എന്നൊന്നും ആരും പറയുകയില്ല.
തൊഴിലാളികളാവുമ്പോള്‍ നഷ്ടപ്പെടുവാനുള്ളത്‌ കൈവിലങ്ങുകള്‍ മാത്രമാണ്‌. കലാകാരന്‍മാരാവുമ്പോള്‍ നഷ്ടപ്പെടുവാനുള്ളത്‌ നട്ടെല്ലുകള്‍ മാത്രവും. കിട്ടാനുള്ളതാണെങ്കില്‍ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത്‌ അവാര്‍ഡുകളുടെ മായാപ്രപഞ്ചം.
നട്ടെല്ലുണ്ടായിരുന്ന ഒരുപാടുപേരുടെ ഘോഷയാത്രയ്‌ക്ക്‌ നാം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. കഥകളിയില്‍ കുഞ്ചുനായരാണെങ്കില്‍, സാഹിത്യലോകത്ത്‌ എം.പി.നാരായണപ്പിള്ള, സംഗീതത്തില്‍ ഞെരളത്ത്‌ രാമപ്പൊതുവാള്‍, പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ സി.പി. രാമചന്ദ്രന്‍ .......
നട്ടെല്ലില്ലാത്തവര്‍, അല്ല അത്‌ കൈമോശം വന്നുപോയവര്‍, പലിശയും പലിശയുടെ പലിശയുമായപ്പോള്‍ പണയ നട്ടെല്ല്‌ വീണ്ടെടുക്കാന്‍ പറ്റാത്തവര്‍.... അവരോട്‌ നമുക്ക്‌ സഹതപിക്കാം. അബദ്ധത്തില്‍ ഉപമിച്ചുപോയാല്‍ മണ്ണിര മാനനഷ്ടത്തിന്‌ കേസുകൊടുക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട്‌ അവറ്റകളെ ഉപമിക്കാന്‍ ജീവികളില്ലാത്തവരായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ്‌ നല്ലത്‌.
അന്യേന്യം അവാര്‍ഡുകള്‍ തൊടുത്തും കൊടുത്തും വാങ്ങിയും മാനംവിറ്റും ഇല്ലാത്ത മാനത്തിന്‌ മാനനഷ്ടക്കേസുകൊടുത്തും ശിഷ്ടകാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി മാനാപമാനങ്ങളില്ലാത്ത ലോകത്തേക്ക്‌ യാത്രയാവുന്നതുവരെ അവരോട്‌ നാം പൊറുക്കുക. മുണ്ടശ്ശേരിയോടും ജിയോടും പറയേണ്ടത്‌ വളച്ചു കെട്ടില്ലാതെ മുഖത്തുനോക്കി പറഞ്ഞ കുഞ്ചുനായരുടെ സ്‌മരണയ്‌ക്കു മുന്നില്‍ ഒന്നു നട്ടെല്ലു വളയ്‌ക്കട്ടെ.
കുറച്ചുകാലം മുന്നേ തോമസ്‌ ജേക്കബ്‌ മനോരമയിലെഴുതിയ തേവാടി അനുസ്‌മരണം ഓര്‍ത്തുപോകുന്നു. അക്കാലത്ത്‌ 'ടാഗോര്‍' എന്നൊരു മാസിക തേവാടി നടത്തിയിരുന്നു. ആ മാസികയിലേക്ക്‌ മഹാകവി വള്ളത്തോളിന്റെ ഒരു കവിത അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ച്‌ ഒരു കത്തെഴുതി അദ്ദേഹം. സ്വതസ്സിദ്ധമായ വള്ളത്തോള്‍ ശൈലിയില്‍ മറുപടിയെത്തി. വരി ഒന്നുക്ക്‌ 1 (?) രൂപാവച്ച്‌ പ്രതിഫലം തരാമെങ്കില്‍ കവിത വി.പി.പി ആയി അയച്ചുതരാം.തേവാടി മറുപടിയെഴുതി. സമ്മതം. അയച്ചുതന്ന വരികളില്‍ കവിതയില്ലെങ്കില്‍ ആ വരികള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനായി മാസികയ്‌ക്ക്‌ വാടകയിനത്തില്‍ വരിക്കൊന്നിന്‌ അത്രയും രൂപാ ചോദിച്ചുവെന്നുമാത്രം. അന്ന്‌ മലയാളകവിത എന്നാല്‍ കവിരാജന്‍ വള്ളത്തോള്‍ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കാലത്തായിരുന്നു തേവാടിയുടെ ഈ പ്രതികരണം.
പ്രശസ്‌തവൈദ്യനും കൂടിയായിരുന്നു തേവാടി. റഷ്യയില്‍ നിന്നു മടക്കിയ എ.കെ.ജിയെ ചികിത്സിച്ച്‌ ഭേദപ്പെടുത്തിയത്‌ തേവാടിയെ പ്രശസ്‌തനാക്കി. അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി ലാല്‍ബഹാദൂര്‍ ശാസ്‌ത്രിയെ ചികിത്സിക്കാന്‍ ഡല്‍ഹിയിലേക്ക്‌ ഉടന്‍ പറക്കണം എന്നൊരറിയിപ്പ്‌ കിട്ടി തേവാടിയ്‌ക്ക്‌. ഒപ്പം ടിക്കറ്റുകളും. തേവാടി ഉടനെഴുതി. രോഗം ശാസ്‌‌ത്രിക്കാണെങ്കില്‍ ചികിത്സയ്‌ക്ക്‌ ഇങ്ങോട്ടാണ്‌ വരേണ്ടത്‌. അങ്ങോട്ടുപോയി ചികിത്സിച്ചുകൊടുക്കുന്ന പതിവ്‌ തേവാടിയ്‌ക്കില്ല. സുഹൃത്തായിരുന്ന വെളിയം അത്ര വേണോ ആശാനേ എന്നു ചോദിച്ചിരുന്നുപോലും അന്ന്‌. വേണം എന്നുറച്ചുതന്നെയായിരുന്നു തേവാടിയുടെ മറുപടി.
നിഷേധി
പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഭീകരവാദികളുടെ ഒരു വെടിശബ്ദത്താല്‍ നിശ്ശബ്ദരാക്കപ്പെട്ട 'സിയോണിസ്‌റ്റ്‌ ഭീകരദമ്പതി' കളുടെ കൈക്കുഞ്ഞ്‌ മോഷെ ഒരു നൊമ്പരമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു നിഷേധിയുടെ ബ്ലോഗിലൂടെ. ലോകം മുഴുവന്‍ ജൂതരെ പിന്‍തുടര്‍ന്ന്‌ ആക്രമിക്കുമ്പോഴൂം അവര്‍ക്ക്‌ ആതിഥ്യവും സുരക്ഷിതത്വവും നല്‌കിയ ഇന്ത്യന്‍ മണ്ണില്‍ 'മോഷെ' സംഭവിച്ചിരിക്കുകയാണ്‌.
ഭീകരരാഷ്ട്രം എന്ന്‌ മതേതരരും പവന്‍മാറ്റ്‌ ഭീകരരും നാഴികയ്‌ക്ക്‌ നാല്‌പതുവട്ടം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ സന്തതി മോഷെ സമൂഹമനസാക്ഷിയ്‌ക്കുമുന്നില്‍ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുകയാണ്‌. ആത്മരക്ഷാര്‍ത്ഥം ഇന്ത്യയില്‍ കുടിയേറി ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുത്ത ഇസ്രായേലിന്റെ സന്തതിപരമ്പരകള്‍ മട്ടാഞ്ചേരിയിലെ ജൂതത്തെരുവിലും മറ്റുമായി നൂറ്റാണ്ടുകളായി കഴിയുന്നു. ഇവരിലാരെങ്കിലും ഭീകരരാണെന്ന്‌ പറയാന്‍ ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്കുകൂടി കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. ഇന്ത്യയോട്‌ എന്നും സൗഹാര്‍ദ്ദം പുലര്‍ത്തുന്ന ഇസ്രയേല്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ഏരിയല്‍ ഷാറോണിന്റെ സന്ദര്‍ശനവേളയില്‍ എന്തായിരുന്നു വെടിക്കെട്ടുപരിപാടികള്‍? യഥാര്‍ത്ഥ ഭീകരരാഷ്ട്രമായ പാക്കിസ്ഥാന്‍ പ്രസിഡണ്ട് പര്‍വേശ്‌ മുഷ്‌റഫിനെ നമ്മള്‍ പച്ചപരവതാനി വിരിച്ചാനയിച്ചു. അതിര്‍ത്തിയില്‍ സ്‌നേഹവെടി മുഴങ്ങി. ശവപ്പെട്ടികള്‍ കുന്നിറങ്ങി.
കാറല്‍മാര്‍ക്‌സ്‌ എന്നൊരു ജൂതനെഴുതിയ ഗ്രന്ഥം കക്ഷത്തുവെച്ച്‌ വിപ്ലവകാരികള്‍ ജൂതരെ തെറിവിളിക്കാന്‍ മതേതര ഭീകരന്‍മാരോട്‌ മത്സരിച്ച്‌ വിജയംവരിച്ച കാഴ്‌ചയായിരുന്നു ഷാരോണ്‍ വന്നപ്പോള്‍. മോഷമാര്‍ ഉണ്ടാവാതിരിക്കണമെങ്കില്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഭീകരരെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടിയിട്ടായാലും ശരി ഇന്ത്യയിലെ മുഴുവന്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ സന്തതിപരമ്പരകളും സുരക്ഷിതരായിരിക്കണം. നിഷേധിയുടെ കുറിപ്പുകള്‍ക്ക്‌ നന്ദി. ശേഷം നാട്ടുപച്ചയില്‍ വായിക്കുമല്ലോ
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
