തറവാടി (ഞാനും എന്റെ ചിന്തകളും)
മാധ്യമ വിശകലനമാണ്‌ തറവാടിയുടെ വിഷയം. വര്‍ത്തമാനലോകത്ത്‌ മാധ്യമങ്ങളുടെ പങ്കിനെ പറ്റി ഏറെ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. 'മാധ്യമങ്ങളാണ്‌ രാജ്യം ഭരിക്കുന്നതെന്നാണ്‌ എന്റെ അഭിപ്രായം' എന്ന തറവാടിയുടെ വിലയിരുത്തലിലേക്ക്‌ ഒന്നു കടക്കാം. അങ്ങിനെ തന്നെ ആയിരിക്കണം എന്നുതന്നെയാണ്‌ ഈയുള്ളവന്റെ അഭിപ്രായം. വെറുതേയല്ല മാധ്യമങ്ങള്‍ ഫോര്‍ത്ത്‌ എസ്‌റ്റേറ്റ്‌ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്‌. അതായത്‌ ജനാധിപത്യസംവിധാനത്തില്‍ ലജിസ്ലേച്ചര്‍, എക്‌സിക്കുട്ടീവ്‌, ജുഡീഷ്യറി അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ ജനാധിപത്യത്തെ താങ്ങിനിര്‍ത്തുന്ന നാലാമത്തെ തൂണാണ്‌ മാധ്യമങ്ങള്‍. ആ സത്യം തറവാടി മറന്നെന്നു തോന്നുന്നു.
വാര്‍ത്തകളെ ചിലപ്പോള്‍ വളച്ചൊടിക്കുന്നു എന്ന വാദം മുഖവിലയ്‌ക്കെടുത്തുകൊണ്ടു തന്നെ പറയട്ടെ, ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവന്റെ ഏകാധിപത്യമാവാതെ ഒരു പരിധിവരെ കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നത്‌ അതിശക്തമായ മാധ്യമ ഇടപെടലുകള്‍ തന്നെയാണ്‌. തിരഞ്ഞെടുത്തുപോയവന്‍ കൊള്ളരുതാത്തവനായി വന്നാല്‍ തിരിച്ചുവിളിക്കാനുള്ള സംവിധാനമില്ലാത്ത ജനാധിപത്യത്തില്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ കൂടി ജാഗ്രത പുലര്‍ത്തുന്നില്ലെങ്കിലുള്ള സ്ഥിതി എത്ര ഭീകരമായിരിക്കും? മാധ്യമങ്ങളുടെ ചിലപ്പോഴെങ്കിലുമുള്ള ഇരകളായി വരുന്നവര്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ മാത്രമൊന്നുമല്ല. കിളിരൂര്‍ പെണ്‍കുട്ടിയുടേയും സൂര്യനെല്ലിയിലെ പെണ്‍കുട്ടിയുടേയും ഈയടുത്തകാലത്തായി അഖിലേന്ത്യാ പ്രാധാന്യത്തോടെ സ്‌കൂള്‍ടീച്ചറുടെ പെണ്‍വാണിഭം എന്നുപറഞ്ഞ്‌ കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ച മാധ്യമ റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങിലൂടെ കയ്യേറ്റത്തിനുകൂടി വിധേയമായ ജാമ്യം കൂടി നിഷേധിച്ച്‌ ജയിലിലടയ്‌ക്കപ്പെട്ട ആ സാധുസ്‌ത്രീയുടെയും രാഷ്ടീയം എന്തായിരുന്നു.
മാധ്യമ റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങിലൂടെ നൂറുശതമാനം നിരപരാധിയായ ഏത്‌ രാഷ്ട്രീയക്കാരന്റെ ജീവിതമാണ്‌ അതുപോലെ തകര്‍ന്നുപോയത്‌. അബ്ദുള്ളകുട്ടി പറഞ്ഞത്‌ അതേപടി റിപ്പോര്‍ട്ടുചെയ്യുകയല്ലാതെ മാധ്യമങ്ങള്‍ വളച്ചൊടിച്ചതായി ഈയുള്ളവന്‌ തോന്നിയിട്ടില്ല. വികസനത്തെക്കാളും ലാഭം ന്യുനപക്ഷപ്രണയമാണെന്ന്‌ ആസ്ഥാനപണ്ഡിതന്‍മാര്‍ കണ്ടെത്തിയ സ്ഥിതിക്ക്‌ മൂപ്പരുടെ പാര്‍ട്ടി അതിനെ നന്നായി വളച്ചൊടിച്ചൂവെന്നതല്ലേ സത്യം.
പിന്നെ മാധ്യമങ്ങളെ ജനം അമിതമായി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ തിരത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയിലേക്കു കൂടി തറവാടി കടക്കുന്നു. അതൊരു ശരിയായ ധാരണയല്ലേ. അഭയാകേസും ലാവ്‌ലിനും എവിടെയെങ്കിലുമെത്തിയെങ്കില്‍ ജനം നന്ദിപറയേണ്ടത്‌ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്കാണോ അതോ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കോ? കോടതികളെയും മറക്കുന്നില്ല. പഴയമാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ നിന്നും ഒരുപാട്‌ മാറി വര്‍ത്തമാനകാല മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനം. ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ ടെക്‌നോളജിക്ക്‌ നന്ദി. ഒപ്പം മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ മത്സരത്തിനും.
തീര്‍ച്ചയായും ഭരണകൂട ഇടപെടലുകളല്ല വേണ്ടത്‌, കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യം മാധ്യമങ്ങള്‍ സ്വയം കല്‌പിക്കുന്ന സദാചാരത്തിന്റെ അതിര്‍വരമ്പുകളാണ്‌. തലയില്‍ ഹെല്‍മറ്റ്‌ ധരിച്ച്‌ ഏറ്റുമുട്ടലിന്‌ തയ്യാറായി പുറപ്പെടുന്ന കര്‍ക്കറെയെയും സഹപ്രവര്‍ത്തകരെയും മാധ്യമങ്ങള്‍ ഭീകരര്‍ക്ക്‌ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊടുത്തു എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പോലും അത്‌ അതിശയോക്തിയാവില്ല. അത്തരം റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങുകളില്‍ ഒരു സ്വയം നിയന്ത്രണം. തല്‌ക്കാലം അത്രമാത്രം.
എം.കെ ഹരികുമാര്‍ (ഒരു വാക്കുപോലും)
ഒരാളുടെ മൗനം കാരണം പേജുകള്‍കണ്ട്‌ പത്രങ്ങള്‍ വാചാലമാവേണ്ടിവരുന്ന കാലത്തെ വിപരീതദിശയില്‍ കാണുന്നു കവി. പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ കുറ്റകരമായ മൗനത്തില്‍ അഥവാ നിശ്ശബ്ദതയില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട ചില ശബ്ദങ്ങള്‍കൂടി മുങ്ങിമരിക്കുമ്പോള്‍, ഇന്നുകള്‍ നാളെകളുടെ ശവങ്ങളായി മാറുന്നു. നല്ലവരികള്‍ വായിക്കാനും വരികള്‍ക്കുള്ളില്‍ ചികയാന്‍ ഒത്തിരി അവശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌ത നല്ല കവിത. കിറുക്കുപിടിച്ച സൂര്യന്‍ മരക്കൊമ്പില്‍ നിന്നും കടലിലേക്ക്‌ എടുത്തുചാടിയതെന്തിന്‌? ഇവറ്റകള്‍ക്ക്‌ ചൂട്ടുപിടിക്കുന്നതിലും നല്ലത്‌ പോയി ചാവുന്നതാണെന്ന തോന്നലുകൊണ്ടായിരിക്കണം. വായനാസുഖം തന്ന വരികള്‍ക്ക്‌ നന്ദി.
കരീംമാഷ്‌ (തുഷാരത്തുള്ളികള്‍)
ഊഹം തെറ്റിയ പെണ്‍കുട്ടിയിലൂടെ കരീംമാഷ്‌ രസകരമായ കഥയുമായി വരുന്നു. മാഷ്‌ എഴുതിയത്‌ ഒരു കഥ. ആ കഥ വായിച്ച വായനക്കാരാവട്ടെ അത്‌ മാഷുടെ അനുഭവമാക്കി കമന്റാനും തുടങ്ങി. അനുഭവമാവാം ആവാതിരിക്കാം. ബൂലോഗത്തെ വായനയുടെ നിലവാരത്തകര്‍ച്ച ഒരു പരിധിവരെ വെളിവാക്കുന്നതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ട്‌ പല പോസ്‌റ്റുകളിലെ പലേ കമന്റുകളും. ഈയുള്ളവനടക്കം ഭുരിപക്ഷത്തിനും ഭേദപ്പെട്ട തൃപ്‌തി നല്‌കുക ഒളിഞ്ഞുനോട്ടമാണ്‌.
ശൂന്യതയില്‍ നിന്നും ഒരു സൃഷ്ടി സാദ്ധ്യമല്ലെന്നത്‌ പ്രപഞ്ചസത്യം. ഭാവനയില്‍ നിന്നും സൃഷ്ടികള്‍ നെയ്‌തെടുക്കുന്ന എഴുത്തുകാരനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളവൂം അത്‌ തികച്ചും ശരിയാണ്‌. എന്നാല്‍ എഴുതുന്നതെല്ലാം അവനവന്റെ അനുഭവമാണെന്നു വന്നാല്‍ സംഗതി ലേശം ബുദ്ധിമുട്ടാവും. കഥാപാത്രം ഒരു കൊലപാതകം നടത്തിയാല്‍ പിന്നെ എഴുത്തുകാരനെ തൂക്കിലിടാന്‍ വേറെ തെളിവുകളുടെ ആവശ്യം മജിസ്‌ട്രേട്ടിന്‌ ഉണ്ടാവുകയില്ലല്ലോ. പബ്ലിഷറുടെ മൊഴി അധികത്തെളിവായി കരുതുകയുമാവാം.
ഒരിക്കല്‍ ഒരു സിനിമാനടി ടിവി അഭിമുഖത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു മൊഴിയുന്നതു കേട്ടു, "ശ്ശൊ, ഇറ്റ്‌ വാസ്‌ വെരി ഡിഫിക്കല്‍റ്റ്‌. രണ്ടു സ്‌കൂള്‍കുറ്റികളുടെ മദറായി അഭിനയിക്കാന്‍ എന്തൊരു പാടായിരുന്നു. അപ്പോ ഐ വാസ്‌ ഗ്രാജ്വേഷന്‌ പഠിക്കാരുന്നു." ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ അഭിനയത്തിന്റെ കഖഗഘ അറിയാത്ത ആ പിശാശിനെ അഭിനയിക്കാന്‍ ആനയിച്ച സംവിധായകനെ മുക്കാലിയില്‍ കെട്ടിയടിക്കണം എന്നാണ്‌ തോന്നിയത്‌. അമ്മയായി അഭിനയിക്കാന്‍ പെറണം എന്നേത്‌ നാട്യശാസ്‌ത്രത്തിലാണ്‌ പറഞ്ഞത്‌ എന്ന്‌ അഭിമുഖം നടത്തിയ മഹാനും ചോദിച്ചില്ല.
അതേ സിദ്ധാന്തം വച്ച്‌ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പെണ്ണായി അഭിനയിക്കണമെങ്കിലും ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുന്നതായി അഭിനയിക്കണമെങ്കിലും നടീനടന്‍മാര്‍ എക്‌സ്‌പീരിയന്‍സ്‌ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുമായി ഹാജരാവേണ്ടതായിവരും. ലോകോത്തര ഹാസ്യം ലോകസമക്ഷം കാഴ്‌ചവച്ച ഭാവമായിരുന്നു രണ്ടുകൂട്ടര്‍ക്കും. പറഞ്ഞുവരുന്നത്‌ അനുഭവങ്ങളുടെ നേര്‍ക്കാഴ്‌ചകളാണ്‌ സാഹിത്യവും കലയും എന്ന മിഥ്യാബോധത്തെക്കുറിച്ചാണ്‌. അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാഹിത്യഗ്രന്ഥം ജനറല്‍ മോട്ടോഴ്‌സിന്റെ ഡേ ബുക്കോ മറ്റോ ആയിപ്പോവും.
തീക്ഷ്‌ണമായ അനുഭവങ്ങളെ അതിശക്തമായ ഭാവനയുടെ ചിറകുകളേറ്റിവിടുമ്പോഴാണ്‌ ക്ലാസിക്കുകള്‍ പിറവിയെടുക്കുക. കാലം ചെല്ലുന്തോറും കാലികമാവുന്ന കുഞ്ചനെയും സഞ്‌ജയനെയും ബഷീറിനെയും എം.പി. നാരായണപിള്ളയെയും പോലുള്ള എഴുത്തുകാര്‍ ഉടലെടുക്കുന്നത്‌ അപ്പോഴാണ്‌. സ്വന്തം കഥ പറഞ്ഞശേഷം പിന്നെ കഥ പറയാനില്ലാത്തവര്‍ പരസ്‌പരം ആദരിച്ചും അവാര്‍ഡിച്ചും കാലം കഴിക്കേണ്ടിവരുന്നതും അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ്‌. ശേഷം നാട്ടുപച്ചയില്‍ വായിക്കുമല്ലോ
Showing posts with label വിമര്ശനം. Show all posts
Showing posts with label വിമര്ശനം. Show all posts
Monday, February 2, 2009
Thursday, January 1, 2009
ബുലോഗവിചാരണ - 5
'മണ്ടന്‍മാര്‍ കൂടുതലായി ശബരിമലയില്‍ എത്തുന്ന സമയത്തിനെയാണോ മണ്ഡലകാലമെന്നു പറയുന്നത്‌' എന്ന ചോദ്യത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഹേമന്ദിന്റെ 'ശബരിമലയില്‍ ഈ വര്‍ഷവും മകരജ്യോതി കത്തിക്കുമോ' എന്ന പോസ്‌റ്റ്‌ അതു കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിഷയം കൊണ്ടുതന്നെ ശ്രദ്ധേയം. ദൗര്‍ഭാഗ്യകരമെന്നേ പറയേണ്ടൂ, കത്താന്‍തുടങ്ങിയ കാലം തൊട്ട്‌ ഇതിനെതിരേ വിമര്‍ശനശരങ്ങള്‍ പലവഴിയില്‍നിന്നായി വന്നിരുന്നെങ്കിലും അതെല്ലാം ശരംകുത്തിയിലൊടുങ്ങിയിരിക്കണം. മാറിമാറിവന്ന ബൂര്‍ഷ്വാകാങ്ക്രസ്‌ - വിപ്ലവമാര്‍ക്കീസ്റ്റ്‌ ഭരണകൂടങ്ങളുടെ ഒത്താശയോടെ അതൊരു ദൈവീകപരിപാടിയായി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. കളവുപറഞ്ഞും കള്ളുവിറ്റും ഖജനാവില്‍ നാലു മുക്കാലെത്തിക്കുന്നവര്‍ ചെയ്യാന്‍ ഇനി ബാക്കിയൊന്നേയുള്ളൂ. നല്ല പര്‍ണശാലകള്‍ നാലുകിലോമീറ്ററില്‍ ചുരുങ്ങിയത്‌ നാലെണ്ണമെന്നതോതില്‍ കെട്ടി ശകുന്തളമാരെ നിയമിച്ച്‌ ദുഷ്യന്തന്‍മാര്‍ക്ക്‌ വേട്ടയാടുവാന്‍ വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ആ ഏര്‍പ്പാട്‌. വിടുവായത്തരമല്ലാതെ സുധാകരമന്ത്രിയ്‌ക്കും ബേബിച്ചെഗുവേരമാര്‍ക്കുള്ള നട്ടെല്ലിന്റെ അഭാവം മാനത്തുതെളിയുന്നതാണ്‌ മകരജ്യോതി.
വികടശിരോമണി
എം.എന്‍.വിജയന്‍മാഷുമായി കുറേ വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍. കൂട്ടിലടയ്‌ക്കപ്പെട്ട സിംഹമാണ്‌ വിജയന്‍മാഷ്‌ എന്ന ലീലാവതി ടീച്ചറുടെ നിരീക്ഷണം എത്രകണ്ട്‌ ശരിയാണെന്ന്‌ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചത്‌ മാഷുടെ അവസാനകാലത്തെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളായിരുന്നു. ചിരിക്കുന്നതിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിലും ശ്വസിക്കുന്നതിലും രാഷ്ട്രീയം കണ്ട ചിന്തകന്‍. രാമായണത്തേയും കലയേയും സംസ്‌കാരത്തേയും ഒക്കെപ്പറ്റിയുള്ള ആയകാലത്തെ മാഷുടെ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഒരു പകുതിയില്‍ മാഷുടെ ചിന്തയുടെ ആഴവും പരപ്പും വ്യക്തമാക്കുമ്പോള്‍ മാഷകപ്പെട്ട കൂടിന്റെ ചിത്രമാണ്‌ മറുപകുതിയില്‍ തെളിയുന്നത്‌. കണ്ണൂരിലെ പറശ്ശിനിക്കടവില്‍ പാമ്പുകളെ ചുട്ടുകൊന്നപ്പോഴും ക്ലാസ്‌റൂമില്‍ പിഞ്ചുകുട്ടികളുടെ കണ്‍മുന്നില്‍ അദ്ധ്യാപകന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോഴും ചൈനയില്‍ ടാങ്കുകള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ നെഞ്ചിലൂടെ ഉരുണ്ട്‌ ഭയങ്കര പ്രതിവിപ്ലവം തകര്‍ത്ത്‌ വിപ്ലവം വിജയിപ്പിച്ചപ്പോഴും അകപ്പെട്ട കൂട്ടിനുവേണ്ടി അതെല്ലാം ന്യായീകരിക്കാന്‍ കൊടുങ്ങല്ലൂരില്‍ ഈ മൗലീകചിന്തകളുടെ ആ നാവുതന്നെ ചലിക്കേണ്ടിവന്നു എന്നത്‌ വിരോധാഭാസം. താന്‍ അകപ്പെട്ട ഇരുമ്പുകൂട്‌ പൊളിച്ച്‌ വിജയന്‍മാഷുടെ സിംഹഗര്‍ജനം ജനം കേട്ടത്‌ അവസാനകാലത്ത്‌ മാത്രമാണ്‌.
`എന്തിനാ സംസ്‌കൃതത്തില്‍ നിന്ന്‌ നീചഭാഷയിലേക്ക്‌ തര്‍ജുമ ചെയ്യുന്നത്‌? അത്‌ പൊളിറ്റിക്കലാണ്‌. ജനകീയമാക്കണം. എന്തിനായി? ജനങ്ങളെ മതത്തില്‍ ചേര്‍ക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ സംസ്‌കൃതം തന്നെ മതി` എന്നു മാഷ്‌.
ഇങ്ങിനെ എത്രപേര്‍ ഹിന്ദുക്കളായിട്ടുണ്ട്‌ എന്നതിന്റെ സെന്‍സസ്‌ വിശ്വഹിന്ദുപരിഷത്തുകാര്‍ കൂടിഎടുത്തിട്ടുണ്ടോയെന്നറിയില്ല.
ജര്‍മ്മന്‍ ഭാഷയില്‍ നിന്നും ദാസ്‌ ക്യാപിറ്റല്‍ മലയാളത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ തര്‍ജുമ ചെയതതും ഇതേ ആവശ്യത്തിനാണല്ലോ? മാര്‍ക്‌സിസത്തിലേക്ക്‌ ആളെക്കൂട്ടുവാന്‍ അതുപകരിച്ചതിന്റെ കണക്കെടുത്താല്‍ മതി. അതുവായിച്ചിട്ട്‌ എത്രപേര്‍ മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റായി. ഒരക്ഷരം വായിക്കാതെ എത്രപേരായി?
തുഞ്ചന്റെ സമകാലീകനായ കുഞ്ചന്‍ സംസ്‌കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്നിട്ടുകൂടി മലയാളത്തിലെഴുതിയതിന്റെ കാരണം പറഞ്ഞത്‌
'ഭടജനങ്ങളുടെ നടുവിലിന്നിഹ
പടയണിക്കിഹ ചേരുവാന്‍
ചാരുകേരളഭാഷ തന്നെ ചിതംവരൂ`
എന്നായിരുന്നു എന്നോര്‍ക്കുന്നതും നന്ന്‌.
ശേഷം നാട്ടുപച്ചയില്‍
Tuesday, December 16, 2008
ബ്ലോഗ് വിചാരണ - 3
പ്രകാശ്‌ കാര്‍ട്ടൂണ്‍സ്‌
ആയിരം കോഴിക്കൊരു കാട എന്നതുപോലെയാണ്‌ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍. ചുരുങ്ങിയത്‌ ആയിരം വാക്കുകളിലൂടെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാവുന്ന ഒരാശയം നാലുവരകളിലൂടെയും രണ്ടുവരികളിലൂടെയും വിദ്യാസമ്പന്നനിലേക്കും വിവരദോഷിയിലേക്കും ഒരുപോലെ പ്രവഹിപ്പിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരു മാധ്യമമാണ്‌ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍. എളിയ വരകളിലൂടെയും അടിക്കുറിപ്പുകളായി ചിതറിവീണ വരകളോട്‌ മത്സരിക്കുന്ന സുന്ദരമായ ചെറുവാക്യങ്ങളിലൂടെയും ചിരിയുടേയും ചിന്തയുടേയും വലിയ ലോകത്തേക്ക്‌ നമ്മെ നയിക്കുന്നു എം.എസ്‌.പ്രകാശിന്റെ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍. കാര്‍ട്ടൂണുകളുടെ ചരിത്രത്തില്‍ ഉജ്ജ്വലമായ ഒരേട്‌ എഴുതിച്ചേര്‍ക്കാനുള്ള പ്രതിഭ ആ വരകളിലും വരികളിലും നടമാടുന്നുവെന്ന്‌ നിസ്സംശയം പറയാവുന്നതാണ്‌.
എഴുപതുകളിലെ നക്‌സലൈറ്റിന്റേയും എണ്‍പതുകളിലെ എസ്‌.എഫ്‌.ഐക്കാരനെയും വരച്ചിട്ട കാര്‍ട്ടൂണ്‍ വഴി തുറയ്‌ക്കുന്നത്‌ ഇന്നലെകളിലെ വിപ്ലവകാരികളുടെ ഇന്നിന്റെ നേര്‍ക്കാഴ്‌ചയിലേക്കാണ്‌. 'സ്വാമിയേ ശരണമയ്യപ്പ'. സപത്‌നിയിലൂടെ ഹാസ്യത്തിന്റെ കൂരമ്പുകള്‍ കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ്‌ എയ്യുന്നത്‌ ഈയടുത്ത്‌ മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്ന്‌ തന്നാലാവുംവിധം പരമാവധി വഷളത്തരങ്ങള്‍ എഴുന്നള്ളിച്ച്‌ സമൂഹത്തിന്റെ പരിഹാസത്തിന്‌ വിധേയനായ ആ ആത്മീയ നേതാവിന്റെ വിവരക്കേടിന്റെ നെഞ്ചിന്‍കൂട്ടിലേക്കാണെങ്കിലും അതു ഭേദിച്ച ശരം ചെന്നുപതിക്കുന്നത്‌ വായനയ്‌ക്കാരന്റെ മസ്‌തിഷ്‌കത്തിലേക്കാണ്‌. വരകളെ സൂക്ഷ്‌മമായി പിന്തുടര്‍ന്ന്‌ വരികള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക്‌ കടന്നാല്‍ കാണാവുന്ന കാഴ്‌ചയാണ്‌ രസകരം. രണ്ടാമത്തവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള നബീസുവിന്റെ പ്രതികരണം 'ആ മന്‌ശ്യനെ ഒന്നിനും പറ്റൂലാ..'.. ഹാജ്യാരുടെ തലയ്‌ക്കുമീതെയുള്ള ലസ്‌ബിയന്‍ വാളായിമാറുമ്പോള്‍ ചിരി ചിന്തയ്‌ക്ക്‌ വഴിമാറുന്നു. 'ഒരു പേരില്‍ ഇരിക്കുന്നത്‌' എന്ന കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ഈയടുത്ത്‌ കണ്ടതില്‍ വച്ചേറ്റവും മികച്ചനിലവാരം പുലര്‍ത്തിയവയില്‍ ഒന്ന്‌.
വെള്ളെഴുത്ത്‌
'പെണ്‍ഭയങ്ങളുടെ പൊന്നമ്പലമേട്‌' രമണനെ ഒരു പുനര്‍വായനയ്‌ക്ക്‌ വിധേയമാക്കുന്നു. ഗതകാല സാമൂഹീകാവസ്ഥകളിലേക്കുള്ള വര്‍ത്തമാനകാലത്തിന്റെ അവശേഷിക്കുന്ന വാതായനങ്ങളാണ്‌ സാഹിത്യകൃതികള്‍. രമണനും അതിനപവാദമല്ല. ഒരു പക്ഷേ ചരിത്രത്തേക്കാള്‍ വിശ്വാസയോഗ്യമായവ. വളച്ചൊടിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു ചരിത്രരചനയും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലെ പിടിവള്ളികളാണ്‌ ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സാഹിത്യകൃതികള്‍. പുരുഷകേന്ദ്രീകൃത സമൂഹത്തിന്റെ തന്നെ സൃഷ്ടിയാവുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും അതില്‍ സ്‌ത്രീപക്ഷ കാഴ്‌ചപ്പാടുകളുടെ അഭാവം പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഒരു സാമൂഹിക വിപ്ലവം ലക്ഷ്യം വച്ചുകൊണ്ടല്ല ' രമണന്‍ ' രംഗപ്രവേശം ചെയ്‌തത്‌ എങ്കിലും ഒരു പുതിയ ഭാവുകത്വം മലയാള കവിതയ്‌ക്ക്‌ രമണന്‍ നല്‌കി എന്നത്‌ അനിഷേധ്യമായ വസ്‌തുതയാണ്‌. രമണന്‍ ഇറങ്ങിയപാടേ മലയാളത്തില്‍ അതേറ്റുവാങ്ങിയ വിമര്‍ശനവും ചില്ലറയായിരുന്നില്ല.
പൊതുവേ ഉദ്ധാരണശേഷി കുറഞ്ഞവരാണ്‌ ഉദ്ധരണികളുപയോഗിക്കുക എന്നൊരു വിശ്വാസം ഈ സ്‌മാര്‍ത്തനുണ്ടെങ്കിലും തത്‌ക്കാലം സഞ്‌ജയനെ ഉദ്ധരിക്കാതെ വയ്യ. മലയാളസാഹിത്യം കണ്ട ആ അതുല്യവിമര്‍ശനപ്രതിഭയുടെ രമണന്‍ പഠനം ഇങ്ങിനെ പോകുന്നു. " ശ്രുതിമധുരവും സരളപദനിബദ്ധവുമായ രചന: പ്രകൃതിയുടെ മനോജ്ഞങ്ങളായ വര്‍ണശബ്ദങ്ങളെ തന്മയത്വത്തോയുകൂടി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന വര്‍ണനകള്‍; മലയാളിക്ക്‌ പുത്തനായ ഒരു പ്രതിപാദനരീതി; ഇത്രയും കൊണ്ടുമാത്രം ഒരു കാവ്യത്തെ ഉത്‌കൃഷ്ടമെന്ന്‌ വിളിക്കാമെങ്കില്‍ മി.ചങ്ങമ്പുഴയുടെ രമണന്‍ ഒരുല്‍കൃഷ്ടകാവ്യം തന്നെയാണ്‌. പക്ഷേ അസുഭഗങ്ങളായ വിസന്ധികളില്‍ ആ രചന പലേടത്തും അസുഖകരങ്ങളായിത്തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്‌. പ്രശാന്തരമണീയമായ പരിശുദ്ധ പരിസരങ്ങള്‍ക്ക്‌ കേവലം അപരിചിതങ്ങളും, മൃഗീയമെന്ന്‌ വിളിക്കുന്നത്‌ മൃഗങ്ങള്‍ക്ക്‌ അപമാനകരവുമായ പൈശാചികവികാരങ്ങളുടെ ഞരക്കവും, പല്ലിറുമ്മലും, ഭ്രാന്തരോദനവും, ഘോരാട്ടഹാസവും ആ പ്രകൃതിചിത്രങ്ങളെ അസഹ്യമായ വിധത്തില്‍ വൈരൂപ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
കാവ്യകാരന്‍ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ പുരാണഗ്രീക്കുകവികളും പിന്നീട്‌ വളരെ ശതാബ്ദങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഇംഗ്ലീഷ്‌ കവികളും ഉപയോഗിച്ച്‌, അതിന്റെ കൃത്രിമത്വം ഹേതുവായി മനംമടുത്ത്‌ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഒരു കാവ്യസങ്കേതമാണെന്നുളളത്‌ അതിന്റെ പുതുമയുടെ ആകര്‍ഷകത്വം നശിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്‌. ഈ ലോകത്തിലെ ചന്ദ്രികമാര്‍ (എന്തുകാരണം കൊണ്ടെങ്കിലുമാകട്ടേ; അതിനേപ്പറ്റി പ്രതിഭാഗത്തെ വാഗ്വാദങ്ങളൊന്നും സാഹിത്യലോകത്തില്‍ ആരും കേള്‍ക്കാനിടയില്ല) അവരുടെ അനുരാഗത്തിന്‌ പാത്രീഭവിച്ച ' രമണന്‍ 'മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച്‌, സ്ഥിരപ്രേമത്തെ (അവരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍) കുറച്ചധികം അര്‍ഹിക്കുന്ന മറ്റുവല്ലവരേയും സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നു വിചാരിക്കുക; തന്നിമിത്തം ഹതാശയരായ ' രമണന്‍ ' മാര്‍ രതിസുഖത്തിനുമീതേ സുഖമില്ലെന്നുള്ള സൂരിനമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ ജീവിതദര്‍ശനത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവരായതുകൊണ്ട്‌, ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു എന്നും വിചാരിക്കുക; എന്നാലും മേപ്പടി ' രമണന്‍ 'മാരുടെ സ്‌നേഹിതന്‍മാരായ മദനന്‍മാര്‍ ആ കാരണത്താല്‍ പ്രസ്‌തുത 'ചന്ദ്രിക'മാരെ രമണനിലെ മദനന്‍ ചെയ്‌തതുപോലെ, നിര്‍ദ്ദയമായും രൂക്ഷമായും, പലേടത്തും ഒതുക്കവും മര്യാദയും കൈവിട്ടും ശകാരിക്കുന്നത്‌ ഭംഗിയല്ലെന്നും; ആളെ നല്ലവണ്ണമറിയാതെ ഏതെങ്കിലുമൊരു യുവാവിനെ സ്‌നേഹിച്ചുപോകുന്ന ഒരു തരുണിക്ക്‌, തന്റെ അബദ്ധം പിന്നീട്‌ മനസ്സിലായാലും, പൊതുജനസമക്ഷമുള്ള ശകാരത്തില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷപ്പെടാന്‍ നിവൃത്തിയില്ലെന്നാണ്‌ ഇതില്‍നിന്ന്‌ ധ്വനിയ്‌ക്കുന്നതെന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ തോന്നുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച്‌ ഞങ്ങള്‍ നിര്‍വ്യാജം വ്യസനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."
ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട്‌ എടുത്തെഴുതിയത്‌ ഇങ്ങിനെ ആഴത്തിലുള്ള പഠനങ്ങള്‍ രമണന്‍ ഇറങ്ങിയപാടേതന്നെ രംഗപ്രവേശം ചെയ്‌തിരുന്നു എന്നുകാണിക്കാന്‍ മാത്രം.
കറുത്തേടം
ഫലിതത്തിന്റെ മര്‍മ്മം കണ്ടറിഞ്ഞവരായിരുന്നു നമ്പൂതിരിമാര്‍. സമുദായം ഉപ്പുവച്ച പാറപോലെയായപ്പോള്‍ നമ്പൂതിരി ഫലിതം സര്‍ദാര്‍ജിഫലിതത്തിന്‌ വഴിമാറുന്നതാണ്‌ നാം കാണുന്നത്‌. നമ്പൂതിരി ഫലിതം ഏതാണ്ട്‌ സംസ്‌കൃത ഭാഷപോലെയാണ്‌. സംസ്‌കരിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞത്‌ എന്നര്‍ത്ഥം. അതായത്‌ ഇനിയൊരു മോഡിഫിക്കേഷന്‍ അഥവാ മോടിപിടിപ്പിക്കല്‍ അസാദ്ധ്യം എന്നുകരുതാം. വിവര്‍ത്തനത്തിന്‌ വഴങ്ങാത്തതായിക്കും എപ്പോഴും ഉത്തമകൃതി. കുഞ്ചന്റെ ഏതെങ്കിലും നാലുവരി ഇംഗ്ലീഷിലാക്കാന്‍ ഷേക്‌സ്‌പിയര്‍ വിചാരിച്ചാല്‍ കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. അതുപോലെ.
നമ്പൂതിരിഫലിതത്തിലെ ഹാസ്യം പലപ്പോഴും കുടികൊള്ളുന്നത്‌ വരികളിലല്ല. വരികള്‍ക്കിടയിലാണ്‌. ഇല്ലത്തെ പെണ്ണ്‌ തിരണ്ട്യാല്‍ കുഴപ്പം, തിരണ്ടാണ്ടായാല്‍ അദ്‌ലും കുഴപ്പം എന്ന നമ്പൂതിരിയുടെ പ്രതികരണത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം ഇല്ലത്തെ ഇല്ലായ്‌മയുടെ അവസ്ഥയാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌. നമ്പൂതിരി ഫലിതം ഏതാണ്ടൊരു വെടിക്കെട്ടുപോലെയാണ്‌. പ്രത്യേക ഭാഷ, വിഷയത്തെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിലുള്ള അംഗവിക്ഷേപങ്ങളോടുകൂടിയുള്ള അവതരണം, മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച പല്ലുകള്‍ കാട്ടിയുള്ള കുമ്പകുലുക്കിച്ചിരി എല്ലാംകൂടി സമ്മേളിക്കുമ്പോള്‍ നടക്കുന്ന വെടിക്കെട്ടാണ്‌ ഓരോ ഫലിതവും. അതൊന്ന്‌ പുനരാവിഷ്‌കരിക്കാനുള്ള ശ്രമം കറുത്തേടം നടത്തുന്നു. അഭിനന്ദനാര്‍ഹം. നമ്പൂരിയും കാര്യസ്സനും മന്ത്രിയും കഥാപാത്രങ്ങളായി വരുന്നു. സംഭാഷണം നമ്പൂതിരിയും കാര്യസ്ഥനും തമ്മില്‍ മുന്നേറുമ്പോള്‍ സമകാലീകദേവസ്വം വകുപ്പിന്റേയും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ഭരണകൂട ഇടപെടലുകളുമാണ്‌ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്‌. നമ്പൂതിരി ഫലിതത്തിലെ ഭാഷ കറുത്തേടം ഒന്നുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ആദ്യ ഖണ്ഡികയിലെ രണ്ടാമത്‌ വാചകം ശ്രദ്ധിക്കുക. 'നമ്പൂരി കാര്യസ്ഥനോട്‌' എന്നതിലും നല്ലത്‌ നമ്പൂരി 'കാര്യസ്സ'നോട്‌ എന്നല്ലേ. അതുപോലെ രാമന്‌ നമ്പൂതിരിയെ തിരിച്ച്‌ സംബോധനചെയ്യുവാന്‍ തമ്പ്രാനക്കാളും ഒന്നുകൂടി നല്ല പദം 'തിരുമേനി' തന്നെയാണെന്നും തോന്നുന്നു.
ഒഴുക്കിനൊപ്പം
ചെറുതല്ലോ മനോഹരം എന്നുതോന്നിപ്പിക്കും വിധം ഉണ്ണിയുടെ പോസ്‌റ്റ്‌ 'ഹോംലിഗേള്‍' ഒരു നല്ല ചിരിക്കും അല്‌പം ചിന്തയ്‌ക്കും വകനല്‍കുന്നു. സായിപ്പിന്റെ വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ സായിപ്പ്‌ സ്വപ്‌നം കാണാത്ത അര്‍ത്ഥമാണ്‌ പലപ്പോഴും നമ്മള്‍ നല്‌കാറുള്ളത്‌. അത്തരമൊരു പദമാണ്‌ 'ഹോംലി' എന്ന്‌ ഉണ്ണി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. Lacking in Physical beauty or proportion എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന പദമാണ്‌ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ ഹോംലി. ഈയൊരര്‍ത്ഥം ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടപ്പോഴാണ്‌ ആ പഴയ നമ്പൂതിരി ഫലിതത്തിന്‌ ഒരു പുതിയ മാനം കൈവരുന്നത്‌.
ഇല്ലത്തുനിന്നുമിറങ്ങിയ നമ്പൂതിരി വിശപ്പ്‌ കയറിയപ്പോള്‍ ഹോട്ടലന്വേഷിച്ചുകണ്ടെത്തി. മുന്നില്‍ തൂങ്ങിയ ബോര്‍ഡ്‌ തിരുമേനിയെ പരിഭ്രമിപ്പിച്ചു എന്നു പറയുന്നതാവും ശരി. നേരം വെളുത്തുപോയ കുറുക്കനെപ്പോലെ അന്തിച്ചുനില്‌ക്കുന്ന തിരുമേനിയുടെ രക്ഷയ്‌ക്കായി സപ്ലയര്‍ ഓടിയെത്തി അകത്തേക്ക്‌ ക്ഷണിച്ചു.
'ദ്‌ന്താ ഈ എഴുതിരിക്ക്‌ണേന്നു' ചോദിച്ചു തിരുമേനി.
'തിരുമേനീ ഇത്‌ ഹോംലി മീല്‍സ്‌' എന്നു ചെക്കന്‍
'ന്നെച്ചാല്‌ നോം ന്ത്‌ നിരീക്കണം'?
'ഇല്ലത്തെപ്പോലെ ഊണ്‌ ഇവിടെയും തരാവുമെന്ന്‌'
'ന്നാ രാമാ വിട്വാ, നിക്കിന്ന്‌ ലേശം ഭേഷായി ഉണ്ണണംന്ന്‌ണ്ട്‌' തിരുമേനി നടന്നകന്നു. ആ നമ്പൂതിരി ഫലിതത്തിലെ വെടിക്കെട്ട്‌ ഇഫക്ട്‌ പൂര്‍ണമാവാന്‍ ഇപ്പോ ഉണ്ണി സഹായിച്ചു. നന്ദി.
എന്റെ നാലുകെട്ടും തോണിയും | രാജീവ്‌ ചേലനാട്ട്‌ | വേട്ട
പത്രമാധ്യമങ്ങള്‍ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍, ബ്ലോഗുകള്‍ എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞുനില്‌ക്കുന്നു അഭയാവധക്കേസ്‌. കള്ളന്‍ കപ്പലില്‍ തന്നെയായത്‌ സംഭവത്തിന്റെ തീവ്രത വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ആനുപാതികമായി സമുഹത്തിന്റെ ആകാംക്ഷയും. പത്രദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന വാര്‍ത്തകളില്‍ നിന്നും വാര്‍ത്തകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചുമുന്നേറി ബ്ലോഗുകള്‍ എന്നുപറയാം. ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ്‌ ശ്രദ്ധേയമായ ശൈലിയില്‍ വിഷയത്തില്‍ ഇടപെടുന്നു. ഒരു ട്രാജഡി സാധാരണയായി ആരും കോമഡിക്ക്‌ വിഷയമാക്കാറില്ലെന്നത്‌ ആക്ഷേപഹാസ്യമെന്ന സാഹിത്യരൂപത്തിനും ബാധകമാണെങ്കിലും, പതിവിന്‌ വിപരീതമായി ഈ വിഷയത്തെ അധികരിച്ചുവന്ന മിക്കവാറും നല്ല ബ്ലോഗുകളെല്ലാം തന്നെ ആക്ഷേപഹാസ്യമെന്ന രചനാ സങ്കേതത്തിന്റെ സാദ്ധ്യതകളാണ്‌ പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. കാലമാകുന്ന കൊല്ലന്റെ ആലയില്‍ വച്ച്‌ പഴുപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അഭയ എന്ന കേരളത്തിന്റെ ആ ദുഖപുത്രിയോടുള്ള സ്‌നേഹവാത്സല്യങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമായും ആദ്യം കൊള്ളരുതാത്ത സഭയോടുള്ള പരിഹാസമായും പിന്നെ പരിശുദ്ധപിതാക്കളായി ളോഹയണിഞ്ഞ പിശാചുക്കളോടുള്ള വൈകാരികപ്രകടനമായും രൂപപ്പെട്ടതാവണം. കീബോര്‍ഡുകളില്‍ കൂടുതല്‍ വിരലുകള്‍ വീഴ്‌ത്തുവാന്‍ ഇതുകാരണമായി എന്നുവേണം കരുതാന്‍.
പതിവിന്‌ വിപരീതമായ ശൈലിയില്‍ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചുകൊണ്ട്‌ രാജീവ്‌ ചേലനാട്ടും സഭയ്‌ക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കുന്നു. 'പോപ്പ്‌ തിരുമേനി അറിയാന്‍ ' എന്ന ലേഖനം ശ്രദ്ധേയം. "കോണ്‍വെന്റിലെ തന്റെ മുറിയില്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്ന ഒരു സഹോദരിയെ കിണറ്റില്‍ മരിച്ച നിലയില്‍ കണ്ടെത്തുക എന്നതിനേക്കാള്‍ വലിയ എന്ത്‌ ദിവ്യാത്ഭുതമാണ്‌ ഈ മൂന്നുപേര്‍ക്കും കാണിക്കാന്‍ കഴിയുക?" ഒരു സഹോദരിയെ കിണര്‍മാര്‍ഗം കര്‍ത്താവിങ്കല്‍ ലയിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത കര്‍ത്താവിന്റെ ആ രണ്ട്‌ പ്രതിപുരുഷന്‍മാരേയും കര്‍ത്താവിന്റെതന്നെ ഒരു മണവാട്ടിയേയും വാഴ്‌ത്തപ്പെട്ടവരായി പ്രഖ്യാപിക്കുവാന്‍ ഇതിലപ്പുറം ഒരു ദിവ്യാത്ഭുതത്തിന്റെ ആവശ്യം ഏതായാലുമില്ല.
ലേഖനത്തിന്റെ തുടക്കം പക്ഷേ തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായി എന്നു പറയേണ്ടിവരും. "നമ്മുടെ മൂന്ന്‌ സ്വന്തം ഇടയന്മാരെ, ഇന്ത്യയിലെ കേരളമെന്ന ഈ കൊച്ചുസംസ്ഥാനത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ചെകുത്താന്‍മാര്‍ അകത്താക്കിയ കാര്യം അറിഞ്ഞുകാണുമല്ലോ" എന്നാണ്‌ പോപ്പുതിരുമേനിക്കുള്ള കത്തിന്റെ രൂപത്തിലെഴുതിയ ലേഖനം തുടങ്ങുന്നത്‌. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ തൂണായ ജുഡീഷ്യറിയ്‌ക്കും നാലാമത്തെ തൂണായ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കും മാത്രമവകാശപ്പെടാനുള്ള വിജയം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്കുകൂടി പകുത്തുനല്‌കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ പതിനാറുവര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ ഇഷ്ടംപോലെ കമ്മ്യൂണിസ്‌റ്റുകാരും (എന്നവകാശപ്പെടുന്നവര്‍) ഭരിച്ചിരുന്നല്ലോ. അഗതികളുടെ തോഴന്‍മാര്‍ നാലുവോട്ടിനുവേണ്ടി അരമനകളിലെ പോഴന്‍മാരോടൊപ്പം നിന്നതാണ്‌ ചരിത്രം. അന്വേഷണം അതിന്റെ വഴിക്കും.
'അഭയകേസില്‍ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികള്‍ക്കുള്ള ഇടയ ലേഖനം' എന്ന ശിക്കാരിയുടെ സൃഷ്ടി പ്രസ്‌തുത വിഷയത്തില്‍ വന്ന ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ബ്ലോഗാണ്‌. ഇടയലേഖനങ്ങളുടെ കൃത്യമായ ഒരനുകരണം. 'ഉണ്ണിയേശുവിനെ പുല്‍കൂട്ടില്‍' കിടത്തുന്നതടക്കം ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ സഭ്യതയുടെ അതിരുകള്‍ ഭേദിക്കുന്നുവോ എന്ന സംശയം ചിലര്‍ക്കെങ്കിലുമുണ്ടാവാം. ശ്വാനനെ ശുനകപുത്രാ എന്നു സംബോധന ചെയ്‌താല്‍ അതെങ്ങിനെ അശ്ലീലമാവും. ആലയില്‍ കെട്ടിയ ആട്ടിനെ അങ്ങിനെ വിളിക്കുമ്പോഴേ അത്‌ അശ്ലീലമാവുകയുള്ളൂ.
ഞാനിവിടെയുണ്ട്‌
രാമചന്ദ്രന്‍ വെട്ടിക്കാട്ടിന്റെ 'ഇതിനായിരുന്നോ' എന്ന കവിത. ഉണര്‍ന്നവനെ ഉറക്കുകയും ഉറങ്ങുന്നവനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുകയാണ്‌ സാഹിത്യത്തിന്റെ ധര്‍മ്മമെങ്കില്‍ രാമചന്ദ്രന്റെ കവിത ആ ധര്‍മ്മം മനോഹരമായി നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നു. ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സൃഷ്ടാക്കളും ഉത്തമമാതൃകകളുമായ ഇന്നലെകളുടെ ദാര്‍ശനീകരും വിപ്ലവകാരികളും മൂല്യശോഷണങ്ങളുടെ ആഗോളവല്‌ക്കരണകാലഘട്ടത്തില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നത്‌ തെമ്മാടിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ടീഷര്‍ട്ടിലും ടാറ്റൂവിലുമായത്‌ ഇന്നിന്റെ ദുരന്തമാണ്‌. നെഞ്ചില്‍ കുരിശും കയ്യില്‍ ചെഗുവേരയും ഉള്ളില്‍ കുടിലതയും മാത്രമുള്ളവനു നേരെ കാലിലെ ചെരുപ്പ്‌ ഉയരേണ്ട കാലമായി. ടോട്ടല്‍ ഫോര്‍ യൂ തട്ടിപ്പ്‌ കേസില്‍ അറസ്റ്റിലായ ഗുണ്ടാത്തലവന്‍ പത്രത്താളുകളില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നെഞ്ചില്‍ നിറഞ്ഞത്‌ ഏണസ്‌റ്റോ ചെഗുവേറായുടെ സുന്ദരമുഖമായിരുന്നു. സി.ഐ.എ മാര്‍ക്‌സ്‌ ടീ ഷര്‍ട്ടുകളും ചെഗുവേരാ ടീഷര്‍ട്ടുകളും ലോകം മുഴുവനുമെത്തിച്ചതും വേറൊന്നിനുമായിരുന്നില്ല. സി.ഐ.എയുടെ ബ്രോക്കര്‍ പണി വിപ്ലവകാരികളെടുത്തു നാലുമുക്കാലുണ്ടാക്കിയെന്നുവേണം കരുതാന്‍ . "അറിയാതല്ല സഖാവേ പുതിയ അധിനിവേശങ്ങള്‍ക്ക്‌ സാക്ഷിയായി എനിക്കും മടുത്തിരിക്കുന്നു" എന്ന ചെ യെക്കൊണ്ട്‌ കവി പറിയിക്കുമ്പോള്‍ സമകാലീക വിപ്ലവപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അവസ്ഥയാണ്‌ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്‌.
ആയിരം കോഴിക്കൊരു കാട എന്നതുപോലെയാണ്‌ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍. ചുരുങ്ങിയത്‌ ആയിരം വാക്കുകളിലൂടെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാവുന്ന ഒരാശയം നാലുവരകളിലൂടെയും രണ്ടുവരികളിലൂടെയും വിദ്യാസമ്പന്നനിലേക്കും വിവരദോഷിയിലേക്കും ഒരുപോലെ പ്രവഹിപ്പിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരു മാധ്യമമാണ്‌ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍. എളിയ വരകളിലൂടെയും അടിക്കുറിപ്പുകളായി ചിതറിവീണ വരകളോട്‌ മത്സരിക്കുന്ന സുന്ദരമായ ചെറുവാക്യങ്ങളിലൂടെയും ചിരിയുടേയും ചിന്തയുടേയും വലിയ ലോകത്തേക്ക്‌ നമ്മെ നയിക്കുന്നു എം.എസ്‌.പ്രകാശിന്റെ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍. കാര്‍ട്ടൂണുകളുടെ ചരിത്രത്തില്‍ ഉജ്ജ്വലമായ ഒരേട്‌ എഴുതിച്ചേര്‍ക്കാനുള്ള പ്രതിഭ ആ വരകളിലും വരികളിലും നടമാടുന്നുവെന്ന്‌ നിസ്സംശയം പറയാവുന്നതാണ്‌.
എഴുപതുകളിലെ നക്‌സലൈറ്റിന്റേയും എണ്‍പതുകളിലെ എസ്‌.എഫ്‌.ഐക്കാരനെയും വരച്ചിട്ട കാര്‍ട്ടൂണ്‍ വഴി തുറയ്‌ക്കുന്നത്‌ ഇന്നലെകളിലെ വിപ്ലവകാരികളുടെ ഇന്നിന്റെ നേര്‍ക്കാഴ്‌ചയിലേക്കാണ്‌. 'സ്വാമിയേ ശരണമയ്യപ്പ'. സപത്‌നിയിലൂടെ ഹാസ്യത്തിന്റെ കൂരമ്പുകള്‍ കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ്‌ എയ്യുന്നത്‌ ഈയടുത്ത്‌ മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്ന്‌ തന്നാലാവുംവിധം പരമാവധി വഷളത്തരങ്ങള്‍ എഴുന്നള്ളിച്ച്‌ സമൂഹത്തിന്റെ പരിഹാസത്തിന്‌ വിധേയനായ ആ ആത്മീയ നേതാവിന്റെ വിവരക്കേടിന്റെ നെഞ്ചിന്‍കൂട്ടിലേക്കാണെങ്കിലും അതു ഭേദിച്ച ശരം ചെന്നുപതിക്കുന്നത്‌ വായനയ്‌ക്കാരന്റെ മസ്‌തിഷ്‌കത്തിലേക്കാണ്‌. വരകളെ സൂക്ഷ്‌മമായി പിന്തുടര്‍ന്ന്‌ വരികള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക്‌ കടന്നാല്‍ കാണാവുന്ന കാഴ്‌ചയാണ്‌ രസകരം. രണ്ടാമത്തവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള നബീസുവിന്റെ പ്രതികരണം 'ആ മന്‌ശ്യനെ ഒന്നിനും പറ്റൂലാ..'.. ഹാജ്യാരുടെ തലയ്‌ക്കുമീതെയുള്ള ലസ്‌ബിയന്‍ വാളായിമാറുമ്പോള്‍ ചിരി ചിന്തയ്‌ക്ക്‌ വഴിമാറുന്നു. 'ഒരു പേരില്‍ ഇരിക്കുന്നത്‌' എന്ന കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ഈയടുത്ത്‌ കണ്ടതില്‍ വച്ചേറ്റവും മികച്ചനിലവാരം പുലര്‍ത്തിയവയില്‍ ഒന്ന്‌.
വെള്ളെഴുത്ത്‌
'പെണ്‍ഭയങ്ങളുടെ പൊന്നമ്പലമേട്‌' രമണനെ ഒരു പുനര്‍വായനയ്‌ക്ക്‌ വിധേയമാക്കുന്നു. ഗതകാല സാമൂഹീകാവസ്ഥകളിലേക്കുള്ള വര്‍ത്തമാനകാലത്തിന്റെ അവശേഷിക്കുന്ന വാതായനങ്ങളാണ്‌ സാഹിത്യകൃതികള്‍. രമണനും അതിനപവാദമല്ല. ഒരു പക്ഷേ ചരിത്രത്തേക്കാള്‍ വിശ്വാസയോഗ്യമായവ. വളച്ചൊടിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു ചരിത്രരചനയും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലെ പിടിവള്ളികളാണ്‌ ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സാഹിത്യകൃതികള്‍. പുരുഷകേന്ദ്രീകൃത സമൂഹത്തിന്റെ തന്നെ സൃഷ്ടിയാവുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും അതില്‍ സ്‌ത്രീപക്ഷ കാഴ്‌ചപ്പാടുകളുടെ അഭാവം പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഒരു സാമൂഹിക വിപ്ലവം ലക്ഷ്യം വച്ചുകൊണ്ടല്ല ' രമണന്‍ ' രംഗപ്രവേശം ചെയ്‌തത്‌ എങ്കിലും ഒരു പുതിയ ഭാവുകത്വം മലയാള കവിതയ്‌ക്ക്‌ രമണന്‍ നല്‌കി എന്നത്‌ അനിഷേധ്യമായ വസ്‌തുതയാണ്‌. രമണന്‍ ഇറങ്ങിയപാടേ മലയാളത്തില്‍ അതേറ്റുവാങ്ങിയ വിമര്‍ശനവും ചില്ലറയായിരുന്നില്ല.
പൊതുവേ ഉദ്ധാരണശേഷി കുറഞ്ഞവരാണ്‌ ഉദ്ധരണികളുപയോഗിക്കുക എന്നൊരു വിശ്വാസം ഈ സ്‌മാര്‍ത്തനുണ്ടെങ്കിലും തത്‌ക്കാലം സഞ്‌ജയനെ ഉദ്ധരിക്കാതെ വയ്യ. മലയാളസാഹിത്യം കണ്ട ആ അതുല്യവിമര്‍ശനപ്രതിഭയുടെ രമണന്‍ പഠനം ഇങ്ങിനെ പോകുന്നു. " ശ്രുതിമധുരവും സരളപദനിബദ്ധവുമായ രചന: പ്രകൃതിയുടെ മനോജ്ഞങ്ങളായ വര്‍ണശബ്ദങ്ങളെ തന്മയത്വത്തോയുകൂടി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന വര്‍ണനകള്‍; മലയാളിക്ക്‌ പുത്തനായ ഒരു പ്രതിപാദനരീതി; ഇത്രയും കൊണ്ടുമാത്രം ഒരു കാവ്യത്തെ ഉത്‌കൃഷ്ടമെന്ന്‌ വിളിക്കാമെങ്കില്‍ മി.ചങ്ങമ്പുഴയുടെ രമണന്‍ ഒരുല്‍കൃഷ്ടകാവ്യം തന്നെയാണ്‌. പക്ഷേ അസുഭഗങ്ങളായ വിസന്ധികളില്‍ ആ രചന പലേടത്തും അസുഖകരങ്ങളായിത്തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്‌. പ്രശാന്തരമണീയമായ പരിശുദ്ധ പരിസരങ്ങള്‍ക്ക്‌ കേവലം അപരിചിതങ്ങളും, മൃഗീയമെന്ന്‌ വിളിക്കുന്നത്‌ മൃഗങ്ങള്‍ക്ക്‌ അപമാനകരവുമായ പൈശാചികവികാരങ്ങളുടെ ഞരക്കവും, പല്ലിറുമ്മലും, ഭ്രാന്തരോദനവും, ഘോരാട്ടഹാസവും ആ പ്രകൃതിചിത്രങ്ങളെ അസഹ്യമായ വിധത്തില്‍ വൈരൂപ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
കാവ്യകാരന്‍ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ പുരാണഗ്രീക്കുകവികളും പിന്നീട്‌ വളരെ ശതാബ്ദങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഇംഗ്ലീഷ്‌ കവികളും ഉപയോഗിച്ച്‌, അതിന്റെ കൃത്രിമത്വം ഹേതുവായി മനംമടുത്ത്‌ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഒരു കാവ്യസങ്കേതമാണെന്നുളളത്‌ അതിന്റെ പുതുമയുടെ ആകര്‍ഷകത്വം നശിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്‌. ഈ ലോകത്തിലെ ചന്ദ്രികമാര്‍ (എന്തുകാരണം കൊണ്ടെങ്കിലുമാകട്ടേ; അതിനേപ്പറ്റി പ്രതിഭാഗത്തെ വാഗ്വാദങ്ങളൊന്നും സാഹിത്യലോകത്തില്‍ ആരും കേള്‍ക്കാനിടയില്ല) അവരുടെ അനുരാഗത്തിന്‌ പാത്രീഭവിച്ച ' രമണന്‍ 'മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച്‌, സ്ഥിരപ്രേമത്തെ (അവരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍) കുറച്ചധികം അര്‍ഹിക്കുന്ന മറ്റുവല്ലവരേയും സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നു വിചാരിക്കുക; തന്നിമിത്തം ഹതാശയരായ ' രമണന്‍ ' മാര്‍ രതിസുഖത്തിനുമീതേ സുഖമില്ലെന്നുള്ള സൂരിനമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ ജീവിതദര്‍ശനത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവരായതുകൊണ്ട്‌, ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു എന്നും വിചാരിക്കുക; എന്നാലും മേപ്പടി ' രമണന്‍ 'മാരുടെ സ്‌നേഹിതന്‍മാരായ മദനന്‍മാര്‍ ആ കാരണത്താല്‍ പ്രസ്‌തുത 'ചന്ദ്രിക'മാരെ രമണനിലെ മദനന്‍ ചെയ്‌തതുപോലെ, നിര്‍ദ്ദയമായും രൂക്ഷമായും, പലേടത്തും ഒതുക്കവും മര്യാദയും കൈവിട്ടും ശകാരിക്കുന്നത്‌ ഭംഗിയല്ലെന്നും; ആളെ നല്ലവണ്ണമറിയാതെ ഏതെങ്കിലുമൊരു യുവാവിനെ സ്‌നേഹിച്ചുപോകുന്ന ഒരു തരുണിക്ക്‌, തന്റെ അബദ്ധം പിന്നീട്‌ മനസ്സിലായാലും, പൊതുജനസമക്ഷമുള്ള ശകാരത്തില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷപ്പെടാന്‍ നിവൃത്തിയില്ലെന്നാണ്‌ ഇതില്‍നിന്ന്‌ ധ്വനിയ്‌ക്കുന്നതെന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ തോന്നുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച്‌ ഞങ്ങള്‍ നിര്‍വ്യാജം വ്യസനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."
ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട്‌ എടുത്തെഴുതിയത്‌ ഇങ്ങിനെ ആഴത്തിലുള്ള പഠനങ്ങള്‍ രമണന്‍ ഇറങ്ങിയപാടേതന്നെ രംഗപ്രവേശം ചെയ്‌തിരുന്നു എന്നുകാണിക്കാന്‍ മാത്രം.
കറുത്തേടം
ഫലിതത്തിന്റെ മര്‍മ്മം കണ്ടറിഞ്ഞവരായിരുന്നു നമ്പൂതിരിമാര്‍. സമുദായം ഉപ്പുവച്ച പാറപോലെയായപ്പോള്‍ നമ്പൂതിരി ഫലിതം സര്‍ദാര്‍ജിഫലിതത്തിന്‌ വഴിമാറുന്നതാണ്‌ നാം കാണുന്നത്‌. നമ്പൂതിരി ഫലിതം ഏതാണ്ട്‌ സംസ്‌കൃത ഭാഷപോലെയാണ്‌. സംസ്‌കരിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞത്‌ എന്നര്‍ത്ഥം. അതായത്‌ ഇനിയൊരു മോഡിഫിക്കേഷന്‍ അഥവാ മോടിപിടിപ്പിക്കല്‍ അസാദ്ധ്യം എന്നുകരുതാം. വിവര്‍ത്തനത്തിന്‌ വഴങ്ങാത്തതായിക്കും എപ്പോഴും ഉത്തമകൃതി. കുഞ്ചന്റെ ഏതെങ്കിലും നാലുവരി ഇംഗ്ലീഷിലാക്കാന്‍ ഷേക്‌സ്‌പിയര്‍ വിചാരിച്ചാല്‍ കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. അതുപോലെ.
നമ്പൂതിരിഫലിതത്തിലെ ഹാസ്യം പലപ്പോഴും കുടികൊള്ളുന്നത്‌ വരികളിലല്ല. വരികള്‍ക്കിടയിലാണ്‌. ഇല്ലത്തെ പെണ്ണ്‌ തിരണ്ട്യാല്‍ കുഴപ്പം, തിരണ്ടാണ്ടായാല്‍ അദ്‌ലും കുഴപ്പം എന്ന നമ്പൂതിരിയുടെ പ്രതികരണത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം ഇല്ലത്തെ ഇല്ലായ്‌മയുടെ അവസ്ഥയാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌. നമ്പൂതിരി ഫലിതം ഏതാണ്ടൊരു വെടിക്കെട്ടുപോലെയാണ്‌. പ്രത്യേക ഭാഷ, വിഷയത്തെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിലുള്ള അംഗവിക്ഷേപങ്ങളോടുകൂടിയുള്ള അവതരണം, മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച പല്ലുകള്‍ കാട്ടിയുള്ള കുമ്പകുലുക്കിച്ചിരി എല്ലാംകൂടി സമ്മേളിക്കുമ്പോള്‍ നടക്കുന്ന വെടിക്കെട്ടാണ്‌ ഓരോ ഫലിതവും. അതൊന്ന്‌ പുനരാവിഷ്‌കരിക്കാനുള്ള ശ്രമം കറുത്തേടം നടത്തുന്നു. അഭിനന്ദനാര്‍ഹം. നമ്പൂരിയും കാര്യസ്സനും മന്ത്രിയും കഥാപാത്രങ്ങളായി വരുന്നു. സംഭാഷണം നമ്പൂതിരിയും കാര്യസ്ഥനും തമ്മില്‍ മുന്നേറുമ്പോള്‍ സമകാലീകദേവസ്വം വകുപ്പിന്റേയും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ഭരണകൂട ഇടപെടലുകളുമാണ്‌ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്‌. നമ്പൂതിരി ഫലിതത്തിലെ ഭാഷ കറുത്തേടം ഒന്നുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ആദ്യ ഖണ്ഡികയിലെ രണ്ടാമത്‌ വാചകം ശ്രദ്ധിക്കുക. 'നമ്പൂരി കാര്യസ്ഥനോട്‌' എന്നതിലും നല്ലത്‌ നമ്പൂരി 'കാര്യസ്സ'നോട്‌ എന്നല്ലേ. അതുപോലെ രാമന്‌ നമ്പൂതിരിയെ തിരിച്ച്‌ സംബോധനചെയ്യുവാന്‍ തമ്പ്രാനക്കാളും ഒന്നുകൂടി നല്ല പദം 'തിരുമേനി' തന്നെയാണെന്നും തോന്നുന്നു.
ഒഴുക്കിനൊപ്പം
ചെറുതല്ലോ മനോഹരം എന്നുതോന്നിപ്പിക്കും വിധം ഉണ്ണിയുടെ പോസ്‌റ്റ്‌ 'ഹോംലിഗേള്‍' ഒരു നല്ല ചിരിക്കും അല്‌പം ചിന്തയ്‌ക്കും വകനല്‍കുന്നു. സായിപ്പിന്റെ വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ സായിപ്പ്‌ സ്വപ്‌നം കാണാത്ത അര്‍ത്ഥമാണ്‌ പലപ്പോഴും നമ്മള്‍ നല്‌കാറുള്ളത്‌. അത്തരമൊരു പദമാണ്‌ 'ഹോംലി' എന്ന്‌ ഉണ്ണി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. Lacking in Physical beauty or proportion എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന പദമാണ്‌ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ ഹോംലി. ഈയൊരര്‍ത്ഥം ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടപ്പോഴാണ്‌ ആ പഴയ നമ്പൂതിരി ഫലിതത്തിന്‌ ഒരു പുതിയ മാനം കൈവരുന്നത്‌.
ഇല്ലത്തുനിന്നുമിറങ്ങിയ നമ്പൂതിരി വിശപ്പ്‌ കയറിയപ്പോള്‍ ഹോട്ടലന്വേഷിച്ചുകണ്ടെത്തി. മുന്നില്‍ തൂങ്ങിയ ബോര്‍ഡ്‌ തിരുമേനിയെ പരിഭ്രമിപ്പിച്ചു എന്നു പറയുന്നതാവും ശരി. നേരം വെളുത്തുപോയ കുറുക്കനെപ്പോലെ അന്തിച്ചുനില്‌ക്കുന്ന തിരുമേനിയുടെ രക്ഷയ്‌ക്കായി സപ്ലയര്‍ ഓടിയെത്തി അകത്തേക്ക്‌ ക്ഷണിച്ചു.
'ദ്‌ന്താ ഈ എഴുതിരിക്ക്‌ണേന്നു' ചോദിച്ചു തിരുമേനി.
'തിരുമേനീ ഇത്‌ ഹോംലി മീല്‍സ്‌' എന്നു ചെക്കന്‍
'ന്നെച്ചാല്‌ നോം ന്ത്‌ നിരീക്കണം'?
'ഇല്ലത്തെപ്പോലെ ഊണ്‌ ഇവിടെയും തരാവുമെന്ന്‌'
'ന്നാ രാമാ വിട്വാ, നിക്കിന്ന്‌ ലേശം ഭേഷായി ഉണ്ണണംന്ന്‌ണ്ട്‌' തിരുമേനി നടന്നകന്നു. ആ നമ്പൂതിരി ഫലിതത്തിലെ വെടിക്കെട്ട്‌ ഇഫക്ട്‌ പൂര്‍ണമാവാന്‍ ഇപ്പോ ഉണ്ണി സഹായിച്ചു. നന്ദി.
എന്റെ നാലുകെട്ടും തോണിയും | രാജീവ്‌ ചേലനാട്ട്‌ | വേട്ട
പത്രമാധ്യമങ്ങള്‍ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍, ബ്ലോഗുകള്‍ എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞുനില്‌ക്കുന്നു അഭയാവധക്കേസ്‌. കള്ളന്‍ കപ്പലില്‍ തന്നെയായത്‌ സംഭവത്തിന്റെ തീവ്രത വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ആനുപാതികമായി സമുഹത്തിന്റെ ആകാംക്ഷയും. പത്രദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന വാര്‍ത്തകളില്‍ നിന്നും വാര്‍ത്തകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചുമുന്നേറി ബ്ലോഗുകള്‍ എന്നുപറയാം. ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ്‌ ശ്രദ്ധേയമായ ശൈലിയില്‍ വിഷയത്തില്‍ ഇടപെടുന്നു. ഒരു ട്രാജഡി സാധാരണയായി ആരും കോമഡിക്ക്‌ വിഷയമാക്കാറില്ലെന്നത്‌ ആക്ഷേപഹാസ്യമെന്ന സാഹിത്യരൂപത്തിനും ബാധകമാണെങ്കിലും, പതിവിന്‌ വിപരീതമായി ഈ വിഷയത്തെ അധികരിച്ചുവന്ന മിക്കവാറും നല്ല ബ്ലോഗുകളെല്ലാം തന്നെ ആക്ഷേപഹാസ്യമെന്ന രചനാ സങ്കേതത്തിന്റെ സാദ്ധ്യതകളാണ്‌ പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. കാലമാകുന്ന കൊല്ലന്റെ ആലയില്‍ വച്ച്‌ പഴുപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അഭയ എന്ന കേരളത്തിന്റെ ആ ദുഖപുത്രിയോടുള്ള സ്‌നേഹവാത്സല്യങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമായും ആദ്യം കൊള്ളരുതാത്ത സഭയോടുള്ള പരിഹാസമായും പിന്നെ പരിശുദ്ധപിതാക്കളായി ളോഹയണിഞ്ഞ പിശാചുക്കളോടുള്ള വൈകാരികപ്രകടനമായും രൂപപ്പെട്ടതാവണം. കീബോര്‍ഡുകളില്‍ കൂടുതല്‍ വിരലുകള്‍ വീഴ്‌ത്തുവാന്‍ ഇതുകാരണമായി എന്നുവേണം കരുതാന്‍.
പതിവിന്‌ വിപരീതമായ ശൈലിയില്‍ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചുകൊണ്ട്‌ രാജീവ്‌ ചേലനാട്ടും സഭയ്‌ക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കുന്നു. 'പോപ്പ്‌ തിരുമേനി അറിയാന്‍ ' എന്ന ലേഖനം ശ്രദ്ധേയം. "കോണ്‍വെന്റിലെ തന്റെ മുറിയില്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്ന ഒരു സഹോദരിയെ കിണറ്റില്‍ മരിച്ച നിലയില്‍ കണ്ടെത്തുക എന്നതിനേക്കാള്‍ വലിയ എന്ത്‌ ദിവ്യാത്ഭുതമാണ്‌ ഈ മൂന്നുപേര്‍ക്കും കാണിക്കാന്‍ കഴിയുക?" ഒരു സഹോദരിയെ കിണര്‍മാര്‍ഗം കര്‍ത്താവിങ്കല്‍ ലയിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത കര്‍ത്താവിന്റെ ആ രണ്ട്‌ പ്രതിപുരുഷന്‍മാരേയും കര്‍ത്താവിന്റെതന്നെ ഒരു മണവാട്ടിയേയും വാഴ്‌ത്തപ്പെട്ടവരായി പ്രഖ്യാപിക്കുവാന്‍ ഇതിലപ്പുറം ഒരു ദിവ്യാത്ഭുതത്തിന്റെ ആവശ്യം ഏതായാലുമില്ല.
ലേഖനത്തിന്റെ തുടക്കം പക്ഷേ തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായി എന്നു പറയേണ്ടിവരും. "നമ്മുടെ മൂന്ന്‌ സ്വന്തം ഇടയന്മാരെ, ഇന്ത്യയിലെ കേരളമെന്ന ഈ കൊച്ചുസംസ്ഥാനത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ചെകുത്താന്‍മാര്‍ അകത്താക്കിയ കാര്യം അറിഞ്ഞുകാണുമല്ലോ" എന്നാണ്‌ പോപ്പുതിരുമേനിക്കുള്ള കത്തിന്റെ രൂപത്തിലെഴുതിയ ലേഖനം തുടങ്ങുന്നത്‌. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ തൂണായ ജുഡീഷ്യറിയ്‌ക്കും നാലാമത്തെ തൂണായ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കും മാത്രമവകാശപ്പെടാനുള്ള വിജയം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്കുകൂടി പകുത്തുനല്‌കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ പതിനാറുവര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ ഇഷ്ടംപോലെ കമ്മ്യൂണിസ്‌റ്റുകാരും (എന്നവകാശപ്പെടുന്നവര്‍) ഭരിച്ചിരുന്നല്ലോ. അഗതികളുടെ തോഴന്‍മാര്‍ നാലുവോട്ടിനുവേണ്ടി അരമനകളിലെ പോഴന്‍മാരോടൊപ്പം നിന്നതാണ്‌ ചരിത്രം. അന്വേഷണം അതിന്റെ വഴിക്കും.
'അഭയകേസില്‍ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികള്‍ക്കുള്ള ഇടയ ലേഖനം' എന്ന ശിക്കാരിയുടെ സൃഷ്ടി പ്രസ്‌തുത വിഷയത്തില്‍ വന്ന ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ബ്ലോഗാണ്‌. ഇടയലേഖനങ്ങളുടെ കൃത്യമായ ഒരനുകരണം. 'ഉണ്ണിയേശുവിനെ പുല്‍കൂട്ടില്‍' കിടത്തുന്നതടക്കം ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ സഭ്യതയുടെ അതിരുകള്‍ ഭേദിക്കുന്നുവോ എന്ന സംശയം ചിലര്‍ക്കെങ്കിലുമുണ്ടാവാം. ശ്വാനനെ ശുനകപുത്രാ എന്നു സംബോധന ചെയ്‌താല്‍ അതെങ്ങിനെ അശ്ലീലമാവും. ആലയില്‍ കെട്ടിയ ആട്ടിനെ അങ്ങിനെ വിളിക്കുമ്പോഴേ അത്‌ അശ്ലീലമാവുകയുള്ളൂ.
ഞാനിവിടെയുണ്ട്‌
രാമചന്ദ്രന്‍ വെട്ടിക്കാട്ടിന്റെ 'ഇതിനായിരുന്നോ' എന്ന കവിത. ഉണര്‍ന്നവനെ ഉറക്കുകയും ഉറങ്ങുന്നവനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുകയാണ്‌ സാഹിത്യത്തിന്റെ ധര്‍മ്മമെങ്കില്‍ രാമചന്ദ്രന്റെ കവിത ആ ധര്‍മ്മം മനോഹരമായി നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നു. ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സൃഷ്ടാക്കളും ഉത്തമമാതൃകകളുമായ ഇന്നലെകളുടെ ദാര്‍ശനീകരും വിപ്ലവകാരികളും മൂല്യശോഷണങ്ങളുടെ ആഗോളവല്‌ക്കരണകാലഘട്ടത്തില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നത്‌ തെമ്മാടിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ടീഷര്‍ട്ടിലും ടാറ്റൂവിലുമായത്‌ ഇന്നിന്റെ ദുരന്തമാണ്‌. നെഞ്ചില്‍ കുരിശും കയ്യില്‍ ചെഗുവേരയും ഉള്ളില്‍ കുടിലതയും മാത്രമുള്ളവനു നേരെ കാലിലെ ചെരുപ്പ്‌ ഉയരേണ്ട കാലമായി. ടോട്ടല്‍ ഫോര്‍ യൂ തട്ടിപ്പ്‌ കേസില്‍ അറസ്റ്റിലായ ഗുണ്ടാത്തലവന്‍ പത്രത്താളുകളില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നെഞ്ചില്‍ നിറഞ്ഞത്‌ ഏണസ്‌റ്റോ ചെഗുവേറായുടെ സുന്ദരമുഖമായിരുന്നു. സി.ഐ.എ മാര്‍ക്‌സ്‌ ടീ ഷര്‍ട്ടുകളും ചെഗുവേരാ ടീഷര്‍ട്ടുകളും ലോകം മുഴുവനുമെത്തിച്ചതും വേറൊന്നിനുമായിരുന്നില്ല. സി.ഐ.എയുടെ ബ്രോക്കര്‍ പണി വിപ്ലവകാരികളെടുത്തു നാലുമുക്കാലുണ്ടാക്കിയെന്നുവേണം കരുതാന്‍ . "അറിയാതല്ല സഖാവേ പുതിയ അധിനിവേശങ്ങള്‍ക്ക്‌ സാക്ഷിയായി എനിക്കും മടുത്തിരിക്കുന്നു" എന്ന ചെ യെക്കൊണ്ട്‌ കവി പറിയിക്കുമ്പോള്‍ സമകാലീക വിപ്ലവപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അവസ്ഥയാണ്‌ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്‌.
****
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
